....çıkar dikiz aynası küpeni,

Levrek, hamsi, kalkan... Kader anı Haziran!

2011-04-28T14:59:00.000+03:00

Levrek, hamsi, kalkan... Kader anı Haziran!: "“Seninki kaç santim?” kampanyasının sonucu belli oluyor. Tarım Bakanlığı balıkların ve denizlerin geleceğine Haziran’da karar veriyor. İş işten geçmeden, balıklar tükenmeden, daha fazla ertelemeden, hemen şimdi eyleme katıl."

Sayın Lordum..siz beni hiç görmediniz.

2011-04-05T00:24:00.000+03:00

Sayın Lordum

Haydi,gelin Sayın Lordum !
Masama oturun
Dışarda hava o kadar soğuk ki
Burası rahat
Ne yaparlarsa karışmayın,Sayın Lordum
Ve rahatınıza bakın
Acılarınızı benim kalbime
Ve ayaklarınızı bir sandalyeye koyun
Sizi tanıyorum Sayın Lordum
Siz beni hiç görmediniz
Ben sadece bir liman kızı..
Ve sokağın bir gölgesiyim
Gene de çok yakınınızdan geçtim
Dün siz geçerken
Çok gururluydunuz
Öyle ya ! Tanrı sizi memnun ediyordu
Omuzlarınızda dalgalanan
İpek fularınız ile
Önemli bir rolünüz vardı
Sanki bir kral gibiydiniz
Bir hanımefendinin kolunda
Muzaffer bir eda ile yürüyordunuz
Aman Tanrım ! kadın ne kadar güzeldi…
Kalbimde o kadına karşı soğukluk duydum

Haydi,gelin Sayın Lordum !
Masama oturun
Dışarda hava o kadar soğuk ki
Burası rahat
Ne yaparlarsa karışmayın,Sayın Lordum
Ve rahatınıza bakın
Acılarınızı benim kalbime
Ve ayaklarınız bir sandalyeye koyun
Sizi tanıyorum Sayın Lordum
Siz beni hiç görmediniz
Ben sadece bir liman kızı..
Ve sokağın bir gölgesiyim

Bir de derler ki
Bazen herkesin yüreğinin parçalanması için
Bir geminin olması yeterlidir
Gemi gittiği zaman
Hayatınızı mahvettiğini
Anlamayı beceremeyen
Öylesine tatlı gözlerindeki
Yumuşaklığı da Lord ile beraber götürürdü.
Aşk ağlatır
Bu da gösteriyor ki hayat
Sonra yeniden yakalamak için
Tüm fırsatları size verir

Haydi,gelin Sayın Lordum !
Bir çocuk gibi görünüyorsunuz
Ne yaparlarsa karışmayın Sayın Lordum
Benim krallığıma gelin
Ben vicdan azabını tedavi ederim
Ben romans(dokunaklı aşk şarkısı) söylerim
Hiç şansları olmayan
Lortları anlatırım
Bana bakın,sayın Lordum
Beni hiç görmediniz
Ama..siz ağlıyor musunuz sayın Lordum ?
Buna asla inanmazdım
Eh peki,hadi bakalım sayın Lordum
Bana gülümseyin sayın Lordum
Bundan daha iyisi küçük bir gayret..
İşte bu..
Haydi gülün sayın Lordum
Haydi ! şarkı söyleyiniz sayın Lordum
La la la
Ve evet dans ediniz sayın Lordum
La,la,la bravo sayın Lordum
La,la,la..bir daha sayın Lordum…la la la

Sayın Lordum..siz beni hiç görmediniz.

2011-04-05T00:17:00.005+03:00

Seninki kaç santim? - Greenpeace

2011-03-28T23:02:00.000+03:00

Seninki kaç santim? - Greenpeace: "2050’de dünyadaki balık stokları tükenecek. Denizleri hala sonsuz bereket kaynağı olarak görüyorsanız çok yanılıyorsunuz. Büyük balıkların %90’ı çoktan yakalandı. Toplam balık stoklarının %60’ı bitti. Gerı kalan %40 ise 40 yıl içinde son bulacak. Balıkların bittiği gün deniz yaşamı da bitecek."

düğün masalı

2011-02-04T12:28:00.005+02:00

ayın halelerinde kalmış peri tozu döküldü saçlarıma
o gece.
aynı gece sihirli küpün ağzı açıldı yine
onlarca kahkaha çıktı
kötü kaba çirkin.
bazen sessiz bir çığırtkanlıkla kör etti gözlerimi
bazen pembeydi bebek yanaklarından çıkan kahkaha
içimde renkli bahar kelebekleri
suyun üzerinde kanat çırpan balıkçıllara göz kırptı,
uçtu onlarla,
sudaki balıklarla yüzdü ve yeşil kurbağanın
üzerinden atlayıp dolandı boynuma.
atkım oldu ısıttı beni.

ıssız bir dağın tepesinde
yeryüzünün en derinlerinden şırıl şırıl bir akan su vardı bakışlarında,
ve minnetinden şüphe duyulmayan yaşlı teyze kadar
içtendi elleri.
sabahın seherinde yaprakların üzerinde kalmış çiğ damlaları gibi ışıldadı gözlerim,
anneannemin çocukken kavurduğu helva kokusunu duydum
"sen dedi, çocuksun hala..."

bakışların gidince elden
hassas zincirlerin kopmasına
hassas iki kelam etmek kafidir dosta.
sihirli küpüme
biraz aşk koydum biraz da kırmızı napolyon kirazı.
yeşil sarmaşıklarla doladım ağzını,
açtı ağzını ve ağladı
tüm dünyanın tahminimizden çok çok fazla ağlayışlarını anlattı
ağız dolusu.

sonra cam gibi gözlerle uçuşa geçen zihinde yolculuk başlar,
eskiye eskiye..

KARA BOYA

2010-12-16T21:51:00.001+02:00

Kış geldi
birden bire
kara kara
koca koca boyalar yuttular.
çiğnemeden...

önce kimse farketmedi yavaşça kararan rengi,
bir süre gri kaldık
duyarsız
duygusuz.

sonra kara kara olduk
koca koca boyalar gibi...

koca koca kadınlar
koca koca adamlar
kara kara oldular...
karamsar, kötü, kör.

keşke bir kar yağsa aksa tüm karalar, beyaz karlar karalara boyansa da.

cennete giden merdiveni satın al bugün...

2010-12-10T16:18:00.001+02:00

der ki Zeppelin;

Bir kadın var tüm parıltıların altın olduğuna emin,
Ve bir merdiven satın alıyor, cennete giden.
Biliyor ki; oraya vardığında tüm mağazalar kapalı olsa da,
Bir kelimeyle elde edecek almaya geldiğini.
Ve bir merdiven satın alıyor, cennete giden.

Bir işaret var duvarda,
Ama; o emin olmak istiyor,
Çünkü bilirsiniz; bazen iki anlamlıdır kelimeler.
Irmağın kenarındaki o ağaçta,
Bir kuş var ve diyor ki şarkısında:
"Bazen tüm düşlerimiz dolar kuşkuyla."

Ah, meraklandırıyor beni...

Bir his var içime doğan, her batıya baktığımda,
Sanki ruhum haykırıyor gitmek için.
Düşlerimde görüyorum onları,
Ağaçların arasından yükselen duman halkalarını,
Ve seslerini düşlüyorum, durup seyredenlerin.

Ah, bu beni meraklandırıyor işte,
Bu beni gerçekten meraklandırıyor...

Ve fısıltılar dolaşıyor ki; yakında,
Eğer hepimiz katılırsak ezgiye,
Gerçeğe götürecek bizi kavalcı.
Ve yeni bir şafak doğacak,
Dayananlar için kadim zamanlarca.
Ve orman çınlayacak kahkahalarla.

Eğer bir telaş varsa bahçenizde, korkmayın hemen.
Sadece bahar temizliğidir o, mayıs kraliçesinin.
Iki yol var gidebileceğiniz evet, ama önünde sonunda,
Hala vakit var gidebilmek için, kendi seçtiğin o yolda.

Kafanızda bir uğultu, ve geçmeyecek acısı,
Bilmiyorsanız, ezgiye davet ediyor sizi kavalcı.
Sayın bayan duyuyor musunuz esen yeli?
Ve biliyor muydunuz ki;
Rüzgarın fısıltılarındadır aradığınız o merdiven.

Estiğimizde yoldan aşağı doğru,
Gölgelerimiz ruhlarımızdan daha uzun.
Bir kadın yürüyor hepimizin bildiği,
Beyazlar içinde parlayan ve göstermek isteyen,
Herşeyin nasıl altına dönüştüğünü.
Ve dinlemeyi biliyorsanız, size de ulaşacaktır ezgi,
Hepimiz bir ve birimiz herşey olduğunda,
Bir kaya olup yuvarlanmadığımızda.

Ve sonunda, bir merdiven satın alıyor cennete giden...

(Çeviri: Yolgezer)

bi Bayandan "Bayım" alıntısı... Elibi'ye

2010-12-09T23:51:00.003+02:00

Bayım

Bayım, beni sevin isterdim.
oysa siz, hep onları severdiniz.
ölumsüzce severdiniz.
her birini ayrı ölümsüzlükte.
hep dorukta.
bıraz aşağılarda olsaydınız.
daha az kaldırırdım başımı.
beni daha az yorardınız.
sahi sever miydiniz ?
onlardan daha çok.
en daha çok ölümsüzce.
ve herşeysiz sadece benli.
yoksa beni yukarıya mı bekliyorsunuz.
ahh.
yukarısı karlı,sisli ve kibirli.

onları iyi göremediğiniz için mi böyle seviyorsunuz Bayım?
daha masalsı.
aşağıya inip gözlerime bakın isterdim.
daha kusurluca
daha gerçekce.
daha pürüzlüce.
ve beni en derinden hissedin isterdim.
benle titreyin, soluksuz kalın bayım!
ama ölmeyin.
çok yaşayın.
benli çok.
bir ağaç kadar.
bugün çirkinsem
yarın en güzel ben uyanacağım bayım.
birde artık aşağıya inip çiçekler açın.
bahar buraya gelmek üzere! bayım.

Elibi'nin ufak bir paylaşımı, yukarıdaki tüm baylara ithaftır. Cinsiyetsizdir sözüm..

şaşı-bakmak lazım.

2010-11-26T01:14:00.005+02:00

Yalnız görüntüde yaşayan yansısı kirli dünyadan ne beklenir ki başka, şaşı-bakmak lazım. şaşırmamak değil.

Bir aynaya bakan kadın,

Bir kadına bakan erkek.

Tanımı dünyanın...

Dünya elips şeklinde kutuplardan basık ekvatordan şişkin.

demişti ilkokulda öğretmenim,

sonra demişti ki vakti zamanın ortaokulunda bir arkadaşım

sandalyeye oturma sıcakken

............... olursun.

Bir aynaya bakan kadın,

Bir kadına bakan erkek dünyası ya

bir aynaya bakar kadın kırmızı dudak sürme göz için.

bir kadına bakar erkek yuvarlak tüm hatlar için.

şimdi eline evinin tozu yapışmış kadın söylene dursun

koltuğu kocaman adam

fırsatlardan fırsat beğensin dünyası.

hay anasını dünyasında yer beğen kendine şimdi, sanıyor musun ki öyle bir yer var batıda,

sular üzerinde kurulu lodosa teslim olmuş bir şehirde başlayacak yeni hayat

ve Cem Karaca diliyle,

......

Dünya dünya yalan dünya

Beni benden alan dünya
Haksızlara kalan dünya
Zalımlara kalan dünya

Fani kurmuşsun temeli
Bilmem sana ne demeli
Koca Mustafa Kemal'i
Yedin yine doymadın mı

.........

...........

yüzüme bakarken Laleli'de bir kadın.

2010-08-09T15:25:00.004+03:00

ve Laleli de bir kadın yüzüme bakıyor.

fonda bu mu çalacaktı sen benden giderken.

Çanakkale yolu deniz üstü seferi..

zorla.

2010-08-08T22:17:00.003+03:00

Elbet acı duyar tomurcuklar açarken,

Acı duyar büyürken herşey zorlanır.

Kain Boye

Acıyla olgunlaşır insan ya

büyür kocaman olur, daha düşünür olur sessizleşir.

gün olur

büyümek ister,

el, ayak elden düşer

ve küçük küçük yokolursun.

Acıdır ki artık sanal beyinler anımsamaz

dua etmez kocamanlara...

deprem

2010-08-08T05:20:00.002+03:00

deprem oldu.

her yer viran şehir artık.

olmasından korktuklarımı sırada gördüm.

sıra bekliyorum.

Kürk Mantolu bensem eğer.

2010-08-04T02:18:00.007+03:00

söyleyecek çok söz var,

yalnız, kötü, anlaşılamamak, söylemek istememekte zorla söylemek, sevmek çok sevmek, aşık olmak aşık kalmak... kötü, yalnız, istemeden söylenmek.

tanıdık bir koku var boğazımda.

düğüm tadında.

raif efendi maria puder'e kızamadı,

bildi onu

kırıldı, küstü, alındı, incindi, hayata küstü ama kızmadı ona

her sırtını dönüşünde.

kürk mantolu madonnada canımm...kitapta.

Raif Efendi Maria'yı kıskanamayacak kadar çok sevdi,

ve kızamayacak kadar çok sevdi,

ve hayatı Maria olacak kadar.

ve Raif Efendi bildi ki;

'İnsanlar birbirine ancak muayyen bir hadde kadar yaklaşabiliyorlar ve ondan sonra daha fazla sokulmak için atılan her adım daha çok uzaklaştırıyor."

ondan adım atmaktan kaçındı,

yerinde saydı ki yer ona gelsin.

Maria'yı incitmişti insanlar

ve Maria dedi ki,

"bende inanmak noksanmış... beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanamadığım için, sana aşık olmadığımı zannediyormuşum... bunu şimdi anlıyorum. demek ki, insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar... ama şimdi inanıyorum... sen beni inandırdın... seni seviyorum... deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum..."

inanmak güzeldir.

inanmak ihtiyaçtır... güzel olana inanmak yaşamak için şarttır.

umut elzemdir.

Raif Efendi Maria'yı 11 yıl bekledi,

yaşamayı reddederek.

mesela ben Maria olsam

salt erkek olabilenlerin cüretkar bakışlarına bıraktığım tiksindirici gülümsemelerimin içine birazda zehir katardım, tadanın bir kadının tiksindirici gülümsemesinin tadına bakması maksatlı.

oysa biz ne aşkı yaşarken,

ne kendimizi yaşarken,

kimliğimizi yalnız cebimizde taşıyıp

farklı alemlerde ondan bundan çalıntı hayatı dürterken mi aşkı kendimizde biliyoruz,

iyi mi yapıyoruz kötü mü bilmiyorum ama cümle sıralanışı itibariyle ben kötü diyor gibiyim.

***ben inanıyorum biliyor musunuz?

ondan öyle çok yazamıyorum. ama şimdi için,

bellidir kafam karışık

toparlanamıyor.

yine muallak zamanlardır zira yaşadığım.

ve son sözüm BİGA nasıl bir yerdir kuzum?

ve mutlu son;

Hayat beni kaybetmekle çok şeyler ziyan eder, ondandır sıkı sıkı tutunmam, bu mutlu duruşum...

Kürk Mantolu Madonna'dan bana tasvir.

***ciddi tavsiye edilir.

çoklu yalnızlıklar için biriktirdiklerim.

2010-07-18T02:42:00.009+03:00

ellerimi dizlerime koydum, yaşlanmış gibi.

düşündüm ve kırmak istedim çok kırmak.

sonra sarılmak istedim çok sıkı sarılmak.

kendimi kulağına

bağırmak istedim,

ama korktum dırdırcı bi kadın olmaktan.

.....

eve gitmek istedim,

çok uzağa gitmek istedim.

kaldım büyük kocaman mermer alanda kaldım.

trabzon indi.

antalya kalktı.

londro indi.

lyon kalktı.

ankara indi.

elazığ rotar yaptı.

insanlar sürekli taşındı bir yerlere.

kimse olduğu yerden memnun değildi.

herkesin gitmesi gereken bir yerler vardı.

ben gitmem gereken yerlerden korkuyordum.

ama burada herkes ve her şey gidip gelirken,

ne bir şey ne hiç bir şey

ne evet ne hayır

dünya var oldu ve hepimiz yok olucaz.

...

keşke yağmur bir gün gök kuşa

ğından sonra çıksa...

keşke hepimiz ölümlü olmasak,

en azından küçüklerimiz olmasa

şartı bu olsa yaşamanın.

ve kalbimiz bu kadar kırılmasa

plastik olsa.

alıntılı metinli metin.

İnsanoğlu neler kadir! İstanbul'da DC.

2010-04-22T09:56:00.004+03:00

çok zaman geçmiş aradan,

fark edilen şükür ki yüzde kırışık değil.

biraz ayva göbek biraz bahar nezlesi

azcık yorgun bahar.

...

İstanbul yolunda vazgeçemediğim vapur seferim ve

Kayıp Sembol'le DC. ziyareti arasında geçen son 3 gün.

İnsanoğlu nelere kadirmiş,

göz görmeyince vücudun uzuvları haddini aşarmış,

bir olunca düşünceler yer yerinden oynarmış...

inanıyorum.

inanıyorumda korktuğum düşüncelerimizin bir olması!!

http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=the%20lost%20symbol

oyunumuzda kısa bir ara.

2009-11-05T01:59:00.007+02:00

bir dolu sahne var aklımda

oynanmış,

başrolü pek değişken-bilinmez denklem

her nedense (ne saçma bir nedensizlik, sanki oyun benim oyunum değil)

sahnede bir ben var

benden çok ötede.

kulisten gelen replikleri dinleyip dinleyip tekrar eden

edip te ettiğini faretmeyecek kadar vazifesine sadık, kendini rolüne vermiş, rolünü yaşayan ben.

bu sanki hep hazırlandığı rolün

temsili gibi.

hakkını vermek için o denli samimi

o denli içten.

bu yüzdendir ki adıma yazılmış oyun şimdi başrolsuz kucaktan kucağa...

biliriz ki, oyun içinde oyunsuzsan; kral çıplak sen olursun.

- ömrümü oyun yetiştirmişim tüm sözlerim laf-ı güzaf bundan öte.

unutulan bloğuma oyunumuzda kısa bir ara.

oyunumuz başlamak üzeredir lütfen cep telefonlarınızı ve çağrı cihazlarınızı kapalı konuma getiriniz..İyi Seyirler….

ses

2009-09-08T23:20:00.005+03:00

hükümete,

dini O'na ulaşmanın bir aracı olmaktan çıkarıp

kazan kazan anlayışına sokan çıkarcılara

herkesi etiketleyen büyük aptalca önyargılara

vs vs umuma açık bir sitede yazılamayacak ne kadar neden varsa hepsine rağmen

niyetliyim.

ramazan ayındayız

ve sadaka vermeliyiz.

iftarda komşumuzu düşünmeli,

bir çocuğun karnını doyurmalıyız.

soframız kocaman olmalı her daim,

her daim açık olmalı ailenin sıcaklığını tadamayan bir başkası için.

bıla bıla bılaaaa

.........................................rağmen

bugün 1 tl. vermekten aciz kaldığım yaşlı amcaya borçluyum.

ve fırına giderken gördüğüm aç köpek yavrularına.

ve yaşadığım bu duygular için mutluyum.

Allah ya da siz ne diyorsanız *aum(om) ya da tanrı ya da

siz O'na ne diyorsanız

ona dair gördükleriniz her neyse lütfen güzel birşeyler olsun.

yarın gündoğumunu görün mesela,

ya da bir martının uçuşunu,

ya da bir yeşil yaprağı,

belki bir yağmur damlasını.

üzgün bir gün bu gün bana.

kendimi ve dostumu gördüm.

*om. budizm’de bir canlının yeniden dirilirken çıkardığına inanılan ses.

Click Modu

2009-08-31T03:22:00.016+03:00

renkli plazmalardan bakmak gibi

en güzelleri görmek için

koştur koştur gidilen uzunca tatil..

hoş görmekle

boş görmek

hattakine görmeyi bırakmak.

canın boğazdan geçmesi uğruna,

can uğruna ettiklerimizi görmemek için.

uzun bir yolculuk oldu bu yaz-ımızda geçen 9 gün.

zira yegane nefes aralığımızdı ya İŞ'te.

hani herbikesler bilir; TATİL nedir, ne işe yarar, öncesi sonrası nasıl ve nereye geçer diye...
neyse işte.

öncelikli tavsiye;

dostunuz ve sevgilinizle uzunca bir tatile çıkmayın. ikisindende feragat etmek zorunda kalmanız içten bile değil.

biz iyiyiz...?

....

bir ikincisi

hayatınızın bir bölümü

kaş-

kalkan-

kekova üçlüsünde geçsin.

geçsin ki

huzurun turkuaz ve serin halini yaşayabilin.

Assos.

denizle dertleştiğiniz nadide köşe.

herkesin bilmediği

bilmemesi de gereken

dolambaçı yollardan ulaşılan cennet köşesi.

Şimdilerde isimleri yalnızca şiirlerde geçen deniz kokan denizcilerin ağlarında düğüm atmak belki...

tatil..

ama yine de en güzeli eve dönmek.

Uzun yolculukta şişmiş -ama bronz, çok bronz :) - ayacıklarınızı uzatıp aptal aptal TV izlemek (sıfat için üzgünüm ama kimse bana TVnin akıllı akıllı izlendiğini söylemesin.zira "sen akıllı akıllı televizyon seyret çocuğum" lafı 8 yaşına kadar geçerlidir, gerisi lafazanlık).

belki de benim gibi gece 4 gibi evde olup sabah 7 gibi işe gitmekle tatil modundan direkt *Click Moduna (bkn. en alt paragraf) geçebilirsiniz.

ehh bir de

bu arada elinize Hermann Hesse "siddhartha" tutuşturulursa

hırsla çalışmayı, sürekli para hesaplamayı, hep yemeyi, zevki şatafatı vesairesiyle bizim hayat gayelerimizi ben'i öldürmede araç kullanan adamın öyküsüyle devam ederseniz ne güzel eve dönmek.

kendinizi ölü sanıp devam etmek yola...

turkuaz olmadan sarı olmadan eylül hüznüne gömülmek.

*konuya mukabil tavsiyemdir
adam sandler-Click

uzun süre oldu benle konuşmayalı, yazmayalı.özlemişim.merhaba ben.

dilim bağlı

2009-08-20T12:48:00.001+03:00

bir zaman sonra
bakmışız ki yüzümüz iki tane.
elimiz kolumuz çoğalmış bir çok yerdeyiz.

ve biliniz ki,
kader var.

faraziye.

2009-06-04T17:45:00.003+03:00

bağımlı kalmak ne ala...

yegane düşünün aynı olması

bin renk olması

tek bir tenin.

şimdi güneşe tutulmuş çiçek gibi

renklerime

veda ediyorum.

bir yanım hoşgeldin bana...

bir yanım,

farazi günler bekçiliğinde...

zeytin diken deli

2009-05-21T00:18:00.004+03:00

evime geldim oldukça uzun bir zaman aralığından sonra..
evimizden taşınmışız.. yeni evimizin yeni koltuğunun ucuna yabancı yabancı oturuverdim.
annemin gözü gibi baktığı
vakti zamanında kıskandığım çiçekleri ilişti gözüme.
önce pisler dedim çocuk gibi.
sonra baktım
en az benim kadar garip duruyorlardı odanın köşesinde...
kıyamadım kıskandığım tanıdıklarıma...

sonra sonra alıştı onlarda benim gibi.
onlara su verildi
bana taze balık:)
menfaat dünyası.

eve gelmek demek
aile... komşu, akraba,
gidenler, gelenler...
bu kadar üç noktayı sevmem ama
gidipte gelemeyen, gelmesi olası olmayanlar...

acı kahveyle devam eden,
deniz dalgalarının sesi eşliğinde uzun balkon sohbetleri demek ya...

saatler süren sohbetler
ağlaşmalar
annemin sevmediği dedikoduda olmayınca
uzayıp giden öyküler
hepsinden
hepsinden sonra
bazen yaşamak için delirmenin şart olduğunu düşündüm.
aksinin sağlıksız olduğunu...

zira
yaşamak sevmektir ya.
en sevdiğin
en yanında olmak istediğin olmayınca
naparsın dağ çileğinin yabani tadını.
hangi şarkı seni mutlu eder
anısız.
hangi yüz güzel gelir
sevdiğin değilse.

kimini ömrünü bir ettiği saçını ağarttığı
kimini içinde büyüttüğü
kimini yoldaşı
terkederse
uzanıp dokunabilmek mümkün değilse
zamanın ölçülebildiği alemde

bazen tek çaredir delirmek.
aksi daha delilik.

ya da aksi denilen gibi zeytin dikeceksin yetmişinde...

"yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı, yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin, hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil, ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için, yaşamak yanı ağır bastığından."

delirmenin en insani olduğunu bildim bu şaka tatilde... dönünce evime önce sevdiğimi sonra en insanları görücem evlerinde...

sarı-kırmızı-yeşil

2009-05-06T17:30:00.009+03:00

artık evimden çok uzakta çalışıyorum

ama hergün evime dönüyorum.

istanbul'da yaşayan herkes bunun anlamının maddenin 3 haline denk olduğunu bilir.

ya durursunuz

ya geçersiniz

ya da hazırsınızdır.

son halim, trafik canavarı hali.

karmakarışık hayat.

hani her yere ulaşımı sağlayan boğaza yakın bir dört yol düşünün...

elif şafak'ın siyah süt kitabının her bir tarafında karşımıza çıkan minik insancıkları varya onlar işte...renkli renkli arabalara binmiş sevimli şekerler gibi dolanıyorlar aklımda...

kah diyorum git en uzağa, yok ol...

kah gel artık büyümeyi kabul et...

zira ben ne kahlarsam kahlayım nihayetinde olan bize sunulanlara boyun eğip kabul etmek olacak gibi. çok kaderci bir cümle. önceki cümlelerimden, "hakettiğini yaşarsın"a aykırı bu cümle ama şu sıralar kırmızıdayım...

Duruyorum, sarıya yakın...

23 Nisan uykusu

2009-04-24T00:36:00.010+03:00

uyuyoruz,

hepimiz..

en azından her gün bu saatlerde

günün gerçek başlangıcında uykudan dem vuruyoruz.

uyanıyor muyuz acep?

Acep vurduğumuz dem,

bir uykudan mı olmalı?

tüm günümüzden

gidişlerden

gelişlerden

ekranlardan

seslerden

dostlardan mı olmalı?

olmalı da

mı

uyansak!

bugün 23 Nisan sevinçle doldu içim.Bunda ima yok, en azından okul törenimizin sonuna doğru:))

ben uyanmak

2009-04-18T02:32:00.004+03:00

-...öldün.

-emin misin?

-evet eminim.

-uyudum sanmıştım oysa.

-hayır öldün...

sonra..

-sonra?

-sonra uyandın.

-ölünce uyanılmaz!

-ama yine sensen yani ölünce yine sen geliyorsan geri uyanılırmış.

-hmm...

ama beni sevmiyorum ki...

-evet seni sevmiyorsun...

-neden uyandım peki?

-sanırım başkalarından daha çok seviyorsun.

-ama bu kötü.

-hayır bu zor....

-------------------------

-hissetmiyorum hala..

-her gün ölme sende...
-napim?

-uyu.

magnezyumlu zaman

2009-04-14T01:06:00.004+03:00

başım dönmüyor artık

magnezyumlu B Vitamini doluyorum.

sarı, ılık, yarım bardak.

düz, rutin, yarım yarım.

Tek çaresizliğim magnezyumlu zamanın iltifa kaybetmesi

sürekli...

Neyse ki farkındasızlığımı farkedebiliyorken başladım çare aramaya.

umalım ki,

ne işim var burda demesin

çabalayan bileklerim.

DİKKAT çok saçma yazı

2009-03-21T18:17:00.004+02:00

oldukça uzun bir zaman oldu yazmayalı... bu arada kendi kendime söylendim durdum buraya yazacaklarımı. o kadar çok söylenmişim ki yazım bittikten sonra okuyunca (ki normalde yapmam) söylenecek lafım kalmamış, amma saçmalamışım dedim yine. sonra burayı okudupunu bildiğim ve yüzyüze gelmek zorunda kaldığım :) güzel insanlara mahsuben başa geçip bu uyarı yazısını yazma zorunluluğu hissettim. Sanırım Chuck Berry daha katlanılır kılar bozuk ruh hallerini...

Chuck Berry-You never Can Tell (Jack Rabbit Slims Twist Contest)

tüm olanaklar elimdeyken
hep platonik yaşamayı tercih ediyorum.
ayaklarımı kırmızı koltuğuma uzatıp, üzerimde mavi battaniyem, elimde sade kahvemle; dvdmi açıp, sevdiğim klasiklerimden birini açıp saatlerce keyif yapabilirim.. ev sıcacık olur.. yanımda peynirlerim olur (tulum peynir, eski kaşar, çeçil...hmms:) )...

Avro Part dinlerken bir yandan rüzgarla karışık kocaman damlalı yağmuru seyrederim kocaman pencereden ...

dolaşırım evde boşboş...düşünmem başka bir şey.. belki "Limon Ağacı"mı bile okurum

(Şiddetle tavsiye edilir..)

Ama koşmaya hazır bunye ya... sürekli bir meşkale bulur kendine.

Yine buldum.

yoruldum da.

Ama platonik yaşamanın zevkini bırakmam elden.

vazgeçişim muhteşem olmalı.

ve size bu yazıyla birlikte sitede bir müddet kalacak olan son hediyem,

Avro Part-Für Alina

hal.

2009-03-10T17:14:00.001+02:00

uysallıklaşmaktayım.

zorunlu değil.

tercih.

cuh-hela ve kabuk

2009-02-27T00:07:00.005+02:00

yeni günde eski yenileniyorsa

hep aynıyı öğreniyorsan

bildiklerini bilmemek bazen alışkanlık yapar

cahil kalırsın

mazisiz.

gözlerimiz yanıyor

oldu mu:)

Kabuk:

Uygar Asan'ın 2007 yapımı Kabuk filmi tanıtımı ‘Kabuğuna çekilmek’, ‘kabuğunda yaşamak’, ‘yabancılaşma’ kavramlarıyla anlatılmış. http://www.intersinema.com/kabuk-filmi/Kabuk; kendi dünyamız... Eskiden bana yolumuzdan, sokağımızdan geniş gelen (alçak gönüllü olmayayım gençliğime bana kalsa ahanda İstanbul kadardı benim kabuğum) büyülü kabuğumuzun aslında züğürt tesellisinden ziyadesi yokmuş. evdeki duvarlardan, sokaktaki yasalardan daha sert bir kabuk, esnemez... büyümez. Hani kişiyle büyür ya dünyası simetriyle büyür, az biraz takıntılarla... belki saplantılarla.. bunları da anlatmış film.

Kabuğumda yaşamışlığım var, tamam simetri manyaklığımda vardı (?) eyvallah ki saplantılarım yok. filmdeki Burhan'ın sapkın denilebilecek hareketlerini düşündükçe kabuğumuzu büyütmeye çalışır gibi yaptığımız zamanların acınası hüznümüzle karşılaşıyoruz.

Sezgin Çocuk, kabuğunu kır, çık dışarı... Sana gülümsüyoruz.

amelie

2009-02-18T01:34:00.002+02:00

sadece dinlemek istedim bugün.
korkaklıktan kendim açmadım.
tek maksat sorumluluksuz kalmak.
her gelen bensiz kalsın.

14 Şubat'a tepkiye tepki...

2009-02-15T21:00:00.007+02:00

14 şubata laf atıp tutan birçok insandan biriyken, "amman insanın manevi duygularını satın alıyorlar eşek sıpaları", "amman da sevginin günü mü olurmuş tuüü tü tüüü".... derken "değil" dedim.

sevginin günü olsun ki sevdiğimizi söyleyelim artık...

herkesin elinin bir başkasının boğazında olduğu,
insanın tanımının yenilendiği, yazılmaya utanıldığı, Filistin'i yıllarca izlediğimiz filmler sonunda duyarsızca izlediğimiz zamanda nasıl sorun olur ki

"Seni Seviyorum" demek...

bedeli parfüm, kitap, çamaşır, kalpli birşeyler ya da ne olursa işte-uzmanlık alanım değil:)-

kaç para olursa olsun.

bu arada eskimesine üzüldüğüm bir dostumun hediyesi; 2001 Güney Kore yapımı bir romantik komedi sevimli, eğlenceli, bazen sinir bozucu, ama hüzünlü bir film "My Sassy Girl"sizlere gecikmiş bir Sevgililer Günü hediyesi olsun; IMDBhttp://www.imdb.com/title/tt0293715 (filmde en eğlendiğim sahnelerden birini bulunca eklemeden edemedim;) )

çilli

2009-02-11T01:28:00.005+02:00

Doğan Canku-İlhan Şeşen dinledim dün Bahariye Sanat Merkezinde. Çok keyifliydi, umarım hepinize nasip olur.
Canku canlıları bitkiler, hayvanlar, insanlar ve kadim insanlar olarak ayırmış. bir de insancıklar...yeri bitkilerden evvel gelen yabanıllar...
üzümü soyduğumuzda elimizde nasıl soyulmuş çıplak üzüm kalıyorsa, insancıklarla kadim insanlar arasında da aslında yegane fark üzerindeki eğitim ve duruşudur dediydi...
ayakta alkışladım konseri.bitti.

çıkışta elbiselerine göre uğurlanan insanlar arasında içim hüzünlendi.

sözsüz.

2009-02-01T00:23:00.008+02:00

Petrol kenti Batman'dan Kültür kenti İstanbul'a Projesiyle gelen

krem renkli

kara kaşlı öğrencilerimize veda etti

bugün İstanbul.

İstanbul'u anlatırken insanımız...

demek.

2009-01-28T03:11:00.010+02:00

"mavi deniz üzerindebeyaz köpükler üzerinde yürümek gibidir

İstanbul'da yaşamak..."
demiştim

bir başka zamanında İstanbul'un.

...

zamana.

maviye umut,

beyaza
saflık dedik

zamanında.

şimdi demiyoruz.
illa tezat olacak sözün sonunda.

Eminönü-Üsküdar Motor seferi/15 suları

noktasal ışık ölçümü 18.01.2009

2009-01-21T11:27:00.008+02:00

içteki çoşkuyu kazıyan
midenin üstünde göğüs kafesi arasındaki baloncukları söndüren, nefessiz bırakan
elimizden çok yüreğimizin dokunduğu insanlar,
aynı sıcaklığı hissedebilselerdi...
balonların renk cümbüşüne hayran kalıp,
sırf hayranlıktan izin verirlerdi belki mucizelerin yanar dönerliğine...
hem insan yanılmıyor da
yüreğiyle dokunduğunda.
"yüreğinin götürdüğü yere git"
çok satılanlarda harcanmasaydı, güneş altında solmasaydı plajlarda
belki bu kadar gücendirmezdi beni
avuç içi kadar kırmızı kanlı bir parça etten bahsetmek.

şimdi sıcacık evimdeyken istediğim
tül perdenin ardındaki kapıların açılıp
içime nefes aldırması yalnız.
dışarıda fırtınaya benzer serin bir rüzgar.
tüm serinlik sesleri içimden geçse de
sele tutulmuş kuru çağlayan, yıkıp geçse bir başına enkaz yaratsa...

"içimdeki deniz'i" izledim..
- malumdur o zaman bu bedbahtlığın yegan sebebi:) -
filmin kaptanı
"bir babayı evladının ölmesinden çok, ölümü gerçekten istemesidir" demişti ...
baba değilim, asla da olamayacağım malum.
-bu inadımla anne olmam da zor ya neyse.-
anlamak kolay olsa gerek yine de.
"canınızın; insanlığın yegane ortaklığını terk edecek kadar mutsuz oluşu."
bu sürekli ölüm döşeğinde olup,
son nefesi verememek kadardır ancak!

düşünürken bile nefes aldıramayacak kadardır.

...
şimdi baktığımda kendime
filmdeki yatalak adamdan tek farkımın hareket özgürlüğüm olduğunu biliyorum.
bu özgürlük elimde meydanlara çıktığımda
kapana sıkışmış bir fare gibi aynı dört köşeden dönüyorsam,
orta parmağımı dilediğimde kullanamıyorsam,
elimde kalan sadece koşmak.
abartıp bazen yüzmek, hatta zıplamak ...
...
önceki hafta -sevmediğim halde-
bayan olmanın verdiği garip duygularla
indirimler ve bunalım arasında sıkışıp
gittiğim alış-veriş merkezinin girişindeki güvenlik görevlisi
radyasyon yüklü kapısız çerçeveden geçmeden hemen evvel
"hep gül olur mu" dedi, gülümseyerek.
o anda farkettim, yüzüme yapışan sakin gülümsemeyi.
işten kalmıştır dedim ama
birden sevdim onu.
artık bir karakteri vardı aptal gülüşün.
vardı ki farkedildi
benden bağımsız.
vardı ki tüm mesaisinin yorgunluğu üzerindeki bir insanı da beraberinde gülümsetti.
....
birden gün içindeki %18'lik gri yok oldu.
(bilenler bilir. bilmeyenler linklere bakabilir:) )
günü yaşamayı seçtiğim
anımı pozlandırdığım noktanın öneminide bir fotoğrafı bilen anlar.
bir de yazılarımı çoktur okuyup,
anlamsız karmaşadan birşeyler anlama yeteneğine sahip ulu insanlar...

http://www.sakaryacevreorman.gov.tr/seminer/Fotograf-3.pdf
http://www.ifsak.org/

sabah ne taraftan kalktığımızdan az biraz farklı.

2009-01-13T01:43:00.004+02:00

kardeş misiniz?

"eveeeeet!! "

gözüne ne oldu tatlım onun? "doğuştan..."

---------------------------------------

İFSAK Fotoğraf Gezisinden.

Kelebekli Perşembe

2009-01-09T01:33:00.005+02:00

bugün yine yakazaya yazarken farkettim
aslında yakaza bana yazdığında farkettim
"...ve çimenler"
demişti.
yalnızca çimen kelimesini değil, çimenleri de sevdiğimi farkettim yeniden yazarken.
yeşil bir battaniye kadar sıcak, nefes kadar nemli ve ten kadar ılık
demek benim için çimen.
anne gibi.
ne garip.
çimenin bendekiliğini yazarken keşfettim.
sevdim, çimeni seviyor olma nedenimi.

bugün amaçsızca dolaştığım günlerden biriydi.Kadıköy'deki en sıcak yere uğradım yine dayanamayıp. soğuk betonlardan beni koruyacak bir kahve için. Haldun Taner Sahnesi'nin girişindeki sade masalı kantine girdim- büfedir belki ama benim kantinim-
acı bir kahve istedim; şekersiz ve fazladan kahveli.
aldım
oturdum.
oturdum.uzuncaa..
camdaki oyun afişlerinden birinin Garcia Marquez'e ait olduğunu gördüm.
içim cızladı bir an ve hemen sonraki an yine sızladı içim...
yüzyıllık yalnızlığı oyun mu yapmışlar yoksa dedim,
ben yapacaktım.sonra baktım ki,
yapmamışlar bu onu kötü kitabı
"kırmızı pazartesi".
içim yine sızladı dedim yaa...ben de asla yapmayacağım "Yüzyıllık Yalnızlığı" oyun.
bunu kim yapmış,
bulup söyleyeyim dedim,birini yapmışsa diğerini de yapar...
bulmadım. bulmayacağım biliyorum.
hiç inatçı olamadım. herkes aksini söylese de anlamadım hiç.
ben sadece zorunlulukları yaparım, en iyisini yaparım ama zorunluluktan yaparım.
yemek yaparım mesela, acıkınca.
fotoğraf çekerim, acıkınca....
mesela her gün işe giderim, parasız kalmamak için ya...
gezerim, görebilmek için.
diğerleri ise hep hayal olur.
verdiğim değerleri anlatmak için de var hayallerim.
anneme verdiğim değeri anlatmak içinde var milyonlarca
kardeşim için de.
ama korkarım ki yapmayacağım.
yazarken bile kızsam da kendime.
ben böyleyim işte.
pisim..

kelebek etkisini bilir misin
evrendeki aksime.
bilirmiş.

filistin'de onlarca kişi ölürken bize yansıyan yalnızca televizyondaki kanlı görüntüler mi?

2008'den 2009'a.

2009-01-04T01:08:00.003+02:00

2008'DE,
robot savaşçılar üretmeye başladığını söyledi japonya.
psiko yok daha çok kişi yok, çok kişi var.
İstanbul anları çoğaldı.
Lost, Heroes ve AROG oldu.
kansere çare var gibi ve AKP kapatması olmadı.
ekonomik kriz Issız Adamı İşşiz adam yaptı..
susuzluk gündeme geldi gitti.
savaş hep vardı, değişmedi ama temiz hava sahamız var.
iPhone ve Ergenekon çıktı..
güvenim kayboldu, başkalarına?

...to be contunie.
zaman zaman...

ve melek yine video ekleyemedi... 2008 bana katamamış, yazık ona.

aptalız

2008-12-27T04:11:00.004+02:00

zamanla tükenen beyin

-zaman zaten sürpriz yumurta,
bohçacı nine,
seyyar satıcı-
aptallaşıp uyuşan algılar
-m demiyorum.
yalnız değilim.
o kadar aptalız ki bazen
neden güldüğümü sormayın bir de.

fotoğraflar bağlantısız dursa da anlamayız ne de olsa... güzel bir Eminönü gününden kalmalar.ben de anlatamadım zira:) masal diyarı İstanbula

ışık ve gölge

2008-12-21T03:17:00.004+02:00

akşamdan kalma ışık ve

geçmişten kalan gölge...

Dank'!'

2008-12-18T03:25:00.001+02:00

acıyla bakan silahlı çocuğumu görmek beni mutsuz etti.
hep ediyordu da.
sanırım
mutsuz etmeye de hakkım yok gibi geldi.
dank etti.
dank!

psiko takma isimli ZUZU'm.

2008-12-09T16:14:00.005+02:00

sadece şu oldu
bu bayramın anısına,
kardeşimin uyurken ki sıcak ritimli nefesi...
bir de olmadı dedirten şimdi uzağında olduğum sevgili psiko
(hiç psiko demedim ona, O Zuzumdu.)
evimize gelen misafirlerimizi sabah 5teki şen sesiyle kovan biricik kuşum.
gitti.

ne yapmalı?

"herkes gidiyor o mu kalacak? sıkma canını..."
diyenler mi haksız.
Herkesin gidiyor olması
giden bir başkasının gidişini mi hafifletiyor?

şimdi çocukluğumdaki gibi kefene sarıp törenle toprağa mı vermeli?
yoksa yetişkinlik icabı
peçeteyle çöpe mi atmalı?

biricik arkadaşımdı,
birlikte ağladığım.

Ne de olsa herkes gidiyor
BAYRAMINIZ MUTLU OLSUN!

buzlu güneş.

2008-12-03T02:12:00.004+02:00

SARI SAYDAM BİR SERAMİK ÖMÜR

KIRILIRSA GÜNEŞ OLUR

KIRILIRSA TUZ BUZ.

susamlı çingene....

2008-11-28T00:35:00.004+02:00

adı Yasemin,

boyu direkten uzun olmayan kara kızın.

Yasemin çiçek adı.

Kuzguncuk Çiçekçisi Yasemin.

hep bu yeşil sağlam direkle sarmaş dolaş çiçeklerin başında...

Küçücük olsa da,elinde simidiyle sokaktan yüreği boş geçenleri kışın ayazında ısıtana karşılık bir demet çiçek alın.

http://www.fotokritik.com/1416081

sarhoş.

2008-11-18T01:57:00.006+02:00

ahh.. tatlı sarhoşluk.
dokunduğunu hayal eden
kendini bilmediğini sandığında
aklının sınırlarını yitirdiğin
dönme dolap.
burası çok yukarıda.
başım dönüyor.
içimi hissettiren brşeyler var...
kimi zaman midemde
kimin de taa içerde
derinde.
ne de zifiri.
ıssız adamın ıssızlığında
kendimde el yordamıyla bulduklarıma
ağlıyor gözlerim..
sadece onlara.
bana değil.
---
meyin kırmızısıyla kabaran dudaklar
nasıl uykulu.
ben değil.iştahlı gözlere hayran.
sadece bir ironi
bazen anlamak gerekmez ya.
---
ben aynada bırakıpta yüzümü
yabancılar arasında ki kalabalıktaki yalnızlıktan şikayetçiyken
kim bu konuşan gürültü
kim bu şelale köpüğü derken
yakaza
sesim oldun ya
senin gözyaşlarınla ağlıyorum şimdi.
sen dur.

http://sounds.brandmaillive.com/brandsounds.html
dinlemekten haz aldığımı şiddetle tavsiye ederim. şiddet sakıncalıysa da.

Ben gittim.

2008-11-11T01:40:00.003+02:00

"Fikret Kızılok- Ben Gidersem"
nasılda zaman geçmiş aradan... ne kadarda acıttı canımı şimdi bu Kle.
ben gidersem ne olur
neler olur...
kimin neyi değişir.
seboşum daha az güler mesela
sadom hasta olur...
ve evde yemek pişmez,
hoş sebzeden başka ne pişiyorsa:)
makinem tozlanır bir de.
ben gidersem
diyorum ama...
belki de gittim.
halime kalırsa.
gülüşümden sen anla.

*youtube vardı eskiden video ekleyebildiğim canıım sitem. şimdi ne yapmalı da eklemeli Fikret'imin Ben Gidersem'ini....:)

2006 Öğretmenler Günü... ÜNZİLE

2008-11-03T23:19:00.002+02:00

yıl 2004. yer uzak bir doğu kasabası. anlatılanlar yalan değil, uydurmada. bu yazı 2 yıl evvelinde oyun olarak oynandı. oynanırkende bilemedik adına sonradan Ünzile dediğimizin hayat devamını... şimdi de.
sadece onu çok sevdim.
anısına...

ÜNZİLE
(Sahne Karanlık.İki ışık sahneyi ikiye böler. Bir taraf öğretmene ait diğer taraf öğrenciye. Bir yanda öğretmen, sandalyesinde oturur. Dimdik sert ve sorgulayıcı bir şekilde seyircilere bakar.)

-“4. sınıftaydı. Yeşil kocaman gözlü mini minnacık bir devdi sanki. Her sabah okul yolunda bekler. Beni görünce koşar merdivenlere 4. basamakta dururdu. Tam merdiven önüne geldiğimde tüm vücudumu gerer bana atıldığında ayakta kalabilmek için destek alırdım.
Çalışkandı. Ender rastlanan bir durum olduğu için onu herkes tanırdı. İyi okurdu. Aslında bu bile ender rastlanan bir durumdu. Haksızlık etmek istemem iyi okumasa çalışkan olmasa da tanırlardı onu. Gözlerinden çıkan ışık; seni, beni annemi kardeşimi tüm vesaireyi mutlu etmeye yeterdi.”

(Sahnenin diğer tarafından öğrenci girer. Zıplayarak yürür. Hızlı hareket eder. Öğretmeninin yanına gelir ve boynuna sımsıkı sarılır. Sıkı sarıldığının belli olması gerekir. Nefesini zorlaması gerekir. )

-“Öğretmenim sizi çok seviyorum.”
-“Bende seni canım ama hayrola………. neden şimdi bu?”
-“Ama öğretmenim nedene ne gerek var. Sizi seviyorum işte. Verdiğiniz kitabı okudum öğretmenim. Oradaki kıza çok özendim. Ben de öyle yapıcam doktor olucam diycem ama….. ben sizin gibi olmak istiyorum. Okurken çok eğlendim. Hem şimdi size sarıldım yaa siz bana yine kitap verirsiniz değil mi? Söz veriyorum kenarlarını kırıştırmıycam ve çok dikkatli okuycam. hıı”
-“Ahh deli kız vermem mi? Sen dur seni daha ne kitaplar bekliyor. Canım benim.(sarılırken)

(öğretmen gülümser, öğrenci geri geri yürüyerek çıkar ve bu arada el sallar.)

………….

-“Hep –dili geçmişte anlattım. Haksız değilim. En azından bu anlattıklarımın –dili geçmiş olduğunu biliyorum.

(Bir gün odama geldi. Zıplamadan. Kapıyı çalarak. Sessizdi. Ama halinin ona yakışmadığının farkında olduğu belliydi. Utanmıştı böyle olmaktan ki gülümsedi yaşlı bakışlarla… Korktum. Tek kelime yeterdi halime. Korku! Bir şeyler olduğu belliydi. BU KISIM BU DUYGULARI VERECEK ŞEKİLDE OYNANICAK.)

-“Onu bu kadar sevdiğimi kalbimdeki derin sızıdan fark ettim. Sevmişim ve her ne kadar ayırmam kimseyi desem de belli ki onu ayırmışım. Hep te ayıracağımı biliyorum.”(SEYİRCİYE)

-“ Öğretmenim.”
-“efendim canım,……..(seyirciden çocuğa döner) noldu neyin var senin?................ Kötü bir şey yok değil mi?............ Biri mi öldü yoksa?” (bu aralarda esler var ve kız sessiz, kafası yerde)
-“öğretmenim ben…. Ben evleniyorum.”(fısıltıyla, seyircinin duyabileceği kadar ama kısık ses olduğu belli olmalı)
-(öğretmen güler, rahatlamıştır) “off be kızım bende bir şey oldu sandım. Eee düğününe çağırırsın herhalde.”
-“Öğretmenim beni evlendiriyorlar.”( aynı ses tonuyla)
-“ne diyorsun sen ya! Tamam saçmalama. Şaka yaptığını biliyorum.(sesinde hüzün vardır. İnanmak istemez ama anlamıştır)

(SEHİRCİYE)
Şakaydı besbelli. Mini minnacıktı o. Olamazdı. Kadın değildi. Dişi bile değildi. Çocuktu. 11 yaşında olup ta 12’yim diyemeyenlerdendi. Narindi nasırlı ellerine rağmen. Çocuktu daha ne söyleyeyim; çocuktu. Koşar, atlar, düşer, ağlardı… Dedim ya gözleri gülerdi ki çocuktu. Kimse bakmamışmıydı gözlerine.

-“öğretmenim babamın borçları var, kardeşlerim aç.…”
-“Ünzile!”
-“7 çocuğu varmış sanırım. Hem bir eşi daha var. İyi bir ablaymış. Hem çok büyük değilmiş adam. İyi bir adammış aslında, şanslı sayılırım. Ama öğretmenim… dev gibiymiş…

-“Dev gibiymiş bir de… Bizim ki ise onun yanında cüce… En çok bu korkutuyordu sanırım onu.
Konuşamadım. Anlamadım çünkü. Asla anlamayacağım. Anlatıyorum ya şimdi; yarım… eksik yaşanmamış. Yaşamadım sayıyorum hepsini. Yaşamış olamam! Ünzile hiç yaşamadı, yaşamadı…(ağlamaklıdır artık)

-“Korkma”, dedim. Kızın omzundan tutar ve sarılır. “Sana söz veriyorum o adam sana asla dokunamayacak. Dev demem kırarım parmaklarını.” (Güler… kızda da güler… ama öylesine. Gülümseyerek çıkar sahneden. Başı öndedir. Tam sahneden çıkarken geriye doğru bakar. Öğretmenle gözgöze gelirler, öğretmeni gülümser; kuvvet vermek istercesine.oda gülümser ve başını eğer.)

Kaymakama gittim. “Tamam”, dedi. “Böyle şey olmaz.” Olmazdı tabii!

………..İyi bir insandı. Ne zaman inanılası güç bir şeyler olsa onun yanında alırdım soluğu. Bir o inanırdı telefonda anlattıklarıma. Aradığım da trafik derdinden yakınanlara toplu taşıma masalı oluyordu oysa onun çare aradıkları. Bulurdu her nasılsa bulurdu çareyi de. Ertesi gün için plan yaptık. Babayı çağıracaktık, olmadı köye gidecektik ve çare bulunacaktı. Gerekirse maddi yardım yapılacaktı. Hep yapılırdı.
“Evlendirecekler!!!” diye not alındı. Köyü ve BABA adı ile birlikte! Gönlüm rahat çıktım. Kurtulmuştu. Onu da kurtarmıştık sapkınlardan!

Ertesi gün oldu.(gülümseyerek bakar seyirciye)
…..

Ertesi gün oldu… (sahnede aranır)
…..

Bugünde ertesi bir gün… (ağlar ve bakınmaya devam eder ama umutsuzudur, boş bakar)

Hala bulamadım…( sahnenin diğer tarafından girer Ünzile. Karnı şiştir. Kilo almıştır çok çok. Artık bir kadın gibi görünür. Başı bağlı yüzü peçelidir. Köylü kıyafetleri giyiyordur.)

-“arama artık öğretmenim. Ünzile öldü. Belki de hiç yaşamadı. Beni görürsen öğretmenim bir defa daha ölürüm. Kitabın solar, bebeğim düşer. Bir daha güldüğümü göremem rüyalarımda”

-“Aramıyorum artık. Biliyorum ki bulsam da artık 11 yaşındayım diyemez. Dese de kimse inanmaz.”

-“Evinde yoktu zaten, köyünde de… Kimle evlendirileceğini, evlendirildiğini hiç öğrenemedik. Evlendirildiğini bildik ama… Bildim. O yarım gülüş başka bir anlama gelemezdi…..Bir kitabım onda kalmıştı. (gülümser) bir kitabı var! Okumayı severdi…”

-“okumayı severdim. Sevmem mi bee? Beni bu diyardan alıp, doktor yapan, dağları aşıp uçurtma taktıran kitabım değil miydi? Daha neyi sevecektim.” (şiveli konuşur)

—Okumayı severdi;
………………………………………………. Yaşamayı da…

( Ünzile boynun büker, karnını okşar ve çıkar. Öğretmen sahnede tek kalır. Perde kapanır.)

Cumhuriyet ışığının yeri yönü.

2008-11-01T15:36:00.007+02:00

kuguncuğun temiz yürekli amiri

asayişi sağlamak üzere çoğalttı sesini.

aslında niyeti yüzünden belliydi.

düzen sağlamak

insan içindi.

yürüdüm o gün..
sevdiğim birkaç arkadaşımla görüştüm.
sohbet ettim.
bir bilge varmış meğer dedim
çok yakınlarımda.
huzur duydum.
Oğuz ATAY dedi bana.
oku onu.
okuyup okumadığımı bilemediğimi söyleyemedim.
ne ayıp.
ama hastalık ayıp değildi oysa.
neyse ki o bir bilge:)
soora yürüdük yol boyu. bilenler bilir. üsküdar'ın o korkunç keşmekeşliğine girmeden hemen evvel, o koca ürkütücülükteki binanın karşısındaki oyuğu... kayıkların meyhanesi derim hep oraya... ışıklarıda varmış artık. durdum ve setsiz bir zamanını bulduğum o zamanı çektim. mutlu oldum:)
ki bugün 29 EKİM.
(o gün öyleydi ama malumunuz bloğuma girip yazı yazma hakkım Cumhuriyet Bayramında elimden alındığı için bunu bugün yazıyorum. Cumhuriyetimi andıktan hemen sonra!)
dostlarım geldi.
annem yanımda...
kardeşim huysuz değil:))
geldik sahile...
herkesle aynı yere yöneldik... aynı yere yönelmek ne güzeldi. hele yönüne yönsüz denen bizim gibiler için... 20 dakika için bile olsa. kiminde ışılardan çok insana baksakta maksadın aynı olması ne güzeldi.
Cumhuriyet'e 2 tirilyon harcanmış..
çok.
çok şey yapılabilecek kadar çok.
ama 20 dakika için bile olsa İstanbul'u aynı yere baktırıyorsa bu 2 tirilyon bırakınız tozu dumana katsın ve hep olsun...

yazabiliyor olmanın hafifliği.

2008-10-29T22:58:00.001+02:00

amman ne komik halimiz.
"yazmak" eylemi engellendi.
izleme eylemi sonrasında.
yasaklar ülkesi değliz tabii
hala sokaklara tükürüp
kadına kıza laf atabiliyoruz.
sadece
yazmak
izlemek
görmek
yasak!

en acısı
yasaklı bir foto ekleyememek! ama buna da şükür..

renkli masal.

2008-10-19T01:13:00.014+03:00

kız uzun uzun baktı turkuaz rengi sulara... uzak eski bir ülkede deniz kıyısında sevimli ve
bulutlara yakın evindeki eski penceresi geliverdi aklına..

eski yollar şimdi sonsuz...

yemyeşil olan şimdi sarı.

çok değildi gemi buralardan gideli.. yalnızca ufukta bir karartıydı buluttan indiren.

sadece susup bakmıştı yanında onunla...

yerin altındaki mağarada ışığı görünce bilmişti aşkı..

uyuyan güzele benzetirdi kendini... bir çuval elma yemiş gibi...

oysa onun yediği masum bir kaç üzümdü.. siyah şekerli olan...

şimdi

elde kalan

kuru dallar arasından

güneşi beklemek...

şikayet edecek birşey yok hayatımda. o kadar sıradanım işte. sabahları dişlerimle kavga ediyorum, neden kendinizi fırçalamıyorsunuz diye. saçlarımm... sanki tüm gece dans edilen bir balodan çıkmış GİBİ... küsüyorum onlara. dinlenememiş gözleme bakıyorum ve özür diliyorum onlardan.. ne hakkım var canım bu kadar yormaya onları. aynada leke var.

hemen sileyim, rica ederim sevgili ayna.. sende her sabah beni çekiyorsun:) olur böyle şeyler.. akşama görüşürüz. siyah sürmemi sürmedim daha, olmaz öyle. katlan birz daha..

sevdiğim insanlar var.

beni seven insanlar.

görüyorum, sokaktaki ağacı göremesemde (hala otçul bir ağaç olduğunu düşünüyorum, belki yarın bir inek yer onu. ama buralarda inek yok) ilk görevim için siirte gittiğimde çöp tenekelerinin yanındaKİ devasa köpekler yüzünden dudağımda uçuk çıkacakkene arabanın bir farı çöpü aydınlatmıştı.

o da ne! çöpün etrafında akşam sohbeti geleneği buralarda ineklere aitmiş... sonraları karşıdan karşıya geçerken ineklere yol vermeye alıştım... bazen gizlice selam bile verdim onlara.. şimdiki sokağımda inek yok...

ama sokağımda çöp var. sevgili belediyem 2 günde bir topluyor. bir hafta 7 gün. sabit iki gün olamadığı için 3günde bir oluyor arada.. ne güzel ne güzel... izmirde arsenik var, burada "X".

ERTELE ERTELE HAYATI.

YAZDIĞIM MASALDA SENİN GİBİ YARIM..

NE GÜZEL GÜNLERDİ BİRKAÇ GÜN EVVELİ..

ŞİMDİ GELENEKSEL BUNALIM GÜNLERİNDEYİZ, HOŞGELDİNİZ.

sokakta ot bitmiş! ağaç değil!

2008-10-17T19:56:00.004+03:00

yeni güne çalışmak lanettir cümleleriyle göz açıp,
sokağa çıktığında sesli söylentileri aslında o kadar da kötü değil, temiz hava, uzun yaşanası bir gün, ne güzel sokak, aa bu ağacı buraya kim dikti!
bu ağacı buraya kim dikti?
dün yoktu!
eminim olamaz yani. yani benim 1 yıl 3 aydır yürüdüğüm bu sokak, algım gayet yüksektir dahi miyim ne diyen ben için olabildiğine küçük ve bilindikkken bu ağaç kendini ot mu sanıyor. zira apartman kapısının önündeki çıkıntıda biten otlardan haberdarım..
amman yarabbi!
duyumsama yeteneklerimi yitiriyorum.
-yor eki fazla mı ne?
duyarsız mı olacağım artık, o gün bugün müydü?

12EKİM2008Miladında TeşeKKüR

2008-10-13T00:24:00.011+03:00

yeni yaş neler getirir?

neler götürür?

yeni yaşı neden kutlarız

ve bosna maçını aldık:)insanı yoran,

verdiklerinden sonra almayı beklemediği halde

almak için çabaladığını ellerini boş gördüğünde hissettikleridir.

yıllar yıllar önce,

çocukluk sonrası dönemlerimden brinde

yine bu günde

geçen zamanlarının bir çoğunun boşuna geçtiğini hissettirecek kadar yoğun deneyimlerim olmuştu. -hiç hoş değildi-

sonrasında vermeme ve almama arasındaki denklemi çözmek için

gözlemlere başladım.

çok zaman geçti

öyle ki yaş 35li şiiri 30a yaklaşma tedirginliğini barındıran sınır zamanlara geldik...

-şaka desem gibi-

denklem hala havada ama

başlarım denklemine

hayat matematiktir diyenlere...

(biliyorum dostum matematiktir n'olur bana nutuk çekme! )

hayat sadece nefes almaktır.

nefesini paylaşabilmektir.

tir.

artık benim bir kitabım var:)

yakazam sen çok yaşa emi:))

o bakan deli gözler benim biricikim eylemim:)
ve artık dağılmış bitap ben...

hayatımın erkeki, sağlam çelik gibi yüreği, baarsağı, gövdesiyle:) Hey Charles, diye konuşmaya başladığım adamım:)

bizimkiler...
ve ben mutluyum:)

iyi ki hepiniz doğdunuz:))

ve tabi bende...

üsküdar'a teşekkür..

2008-10-04T01:35:00.012+03:00

öncesinde when a blind Man Cries- Deep Purple

bazı kapılar hep açıktır,
evler hep sıcaktır.
kapı önünde yapılan muhabbetler hala kapı önündedir.
her an açılıp
sıcak bir bardak çaya davet edilicek gibidir bazı kapılar.

bazı kapılar çocukluğumun kapıları gibi olmalıdır, anahtarı üstünde. bazıları sadece... ve hırsızlar bile girip bir bardak su içmelidir yalnızca...

bazı hayaller hayal kalmalıdır bazen..

hayalken boğazdaki trafik değildir

sadece boğazdır hep gidilmek istenen...

hep güzeldir

çirkini hiç görülmeyen.

manavlar hep rengrenk olmalıdır

tonton amcalar satmalıdır kirazı eriği domatesi

hele ki havucu.

tonton amcalar kimsenin saçına sakalına karışmamalıdır.

tonton olmalıdır yüreği.

ve şifa verenler önce insan olmalıdır. önce sevmeyi bilmelidir insan.

sonra cerahate bakmalıdır.

güvenmelidir insan; herşeye rağmen.

sevgiler.

fotoğraflar için üsküdara teşekkür ederim:)

mutlu bayramlar efenim, mutlu bayramlar.

2008-09-30T12:08:00.005+03:00

mutlu bayramlar efenim, mutlu bayramlar....
bu bayram bayram gibi mi bilmem ama
tüm kalbinizle sarılabileceniz insanlar umarım bir nefes boyu yanınızda olurlar...
olurlar da sarılabilirsiniz de...
herşey için dilek dilemeli artık.
zira sarılamayanlar sevemeyenler konuşamayanlar zamanı zaman...

neyse...
mutlu bayramlar efenim, mutlu bayramlar...
İstanbulda trafik olmayan bir bayram sabahında bereberdik.
Kıymedini bilin bu bayramın:)

mutlu bayramlar efenim mutlu bayramlar...
insan diyor ki,
bayram tati....- 657 nedeniyle sansürlü
insan diyemedi.
anladınız ya...
ne güzel
ne güzelll:)
aslında kastım
bayram indirimleriydi..
hani outletler, %70'e varan
allı morlu, iştah kabartıcı korkunç indirimler...
Allah tüm kadınları bu indirimlerden uzak tutsun...
tutsun da mudoda gördüğüm gömlek bana kalsın:))

o zaman...
bayramda şeker yerine
çikolata verse herkes
böylece bayram hakkaten mutlu bayramlar olsa:)
öperim..

şimdi aciliyetle şeker, çikolata fotoğrafı çekmek lazım gelir, bayram bayram böyle renksiz mi olurmuş, cıkcıkcık...

bir kız.

2008-09-28T00:50:00.003+03:00

"insanoğlu nelere kadir"
dir.
baba ölmüş
annenin yeni kocası kabul etmemiş
teyze bakmış
30yaşından sonra babayı bulma
DNA testi yaptırma
eşinden ayrılma
2 çocuktan ayrılma
yeni bir şehre taşınma
yine gülme
yine sevme...
yine insan olabilme.
ya olamayanların ne bahanesi var?
hep suçluda da hak bulan ben.
şimdi kimde aramalıyım
hakkı haklıyı?
yok mu ki acep!

milad ihtiyacı.

2008-09-23T23:06:00.003+03:00

milat diyelim mi bugüne?
neyin miladı?
bilmem.
hayatımda milada ihtiyacım var diye her şey.

diyelim mi?

istanbulA

2008-09-20T02:08:00.000+03:00

istanbulsun
vapurda şarkı söyleyene para atan.

çalışan güzelle çalışan çirkin diyaloğu

2008-09-15T00:12:00.004+03:00

hayata yeni başlangıçlar için
geride kalanı
2.el fiyatına verip
eskisinden kıymetlisini mi alıyoruz
soytarılardan.
peki ya üstüne ne veriyoruz
yeni hayat bedeli.
kimdir ki eski hayatı kötü eden
yenisini etmemeye cismi mi var*
...
çirkin olmak tercih değil
güzel olmak gibi.
seni
sen
yapan ne,
çirkin.
"çirkinliğin önüne geçmek için çok çalışmalı"
dedi biri.
peki bilir misin
"güzelliğin önüne geçmek için ne kadar çalışıldığını..."
neyse ne.
dinlencesiz haftasonlarına:)

**fotoğraflarıda gelicek.
şimdi çalışmalı...
*çalıştım bitti.gitti.
uzman oldum. akıllı olun.

ayağının bastığı yer.

2008-09-11T00:55:00.005+03:00

olmak istediğin mi
olduğun mu
olduğuna mı çalışmalı

-
hayatın getirdiği
olmak istediğini olmaya mı
hayatını reddederek
off dostlarım
ne zor sorulardır bunlar
beynimi zonklatan
bi süre sonra varlığını unutturup beni aptala çeviren
hani şimdi çocukluk denen
hayallerimi
hayal bırakınca hep kafamda
ilerde
çocukluktu geldi geçti mi olacak.
var mı bu bilmeceyi çözen
iki ucu boklu değnek derler yaa
taa o.
-
başka şey yazamıyorum
-
bilinmeyenlerin verdiği gerginliğin üstüne yürüyüşümü
ya da ermiş edasıyla dolanmamı
ya da yeni fotoğrafları
yeni kurs planlarımı
tüm bir hafta boyunca
burası yerine daha önce yazdığım diğer hayati konularımı ardımda bırakarak,
peki
içim uyumuş sinyal verdi.
bende saat 01:12 itibarıyla bırakıyorum.
-
günün sorusu olarak
hayat
hayal mi
gerçek mi
-

biri dedi ki,

İNSANLARI ANLAYABİLİRİZ BU BİR ERDEMDİR AMA HER ANLADIĞIMIZ İNSANA HAK VEREMEYİZ.

*bu arada ayk modelim sevgili balerinimiz Pelinimize çok teşekkürler... bu karelerden daha çok var bu kız saatlerce böyle kalabiliyor. Ankara balerin okulu eğitmeni:)

doğduğum günden sonraki bugün.

2008-09-01T21:07:00.004+03:00

doğduğum gün manşet buymuş...

nasıl yani:))

http://www.hediyedenizi.com/DogumGunu/dogum_gunu.php

birinin bloğundan arakladım:))

(biyonikedi)

araklamak:)

ehehheheh

nasılda keyiflidir bu kelime.

araktan gelir sesiii:)

ahh... çok yoruldum bugün.

çok yoruldum ama güllaç yedim

bir dilim cevizli

bir dilim fındıklı

cevizli çok güzeldi

bir de pazara çıktım iş dönüşü

taze ceviz aldım

acı acı yedim ondan da 4 tane

çinko deposu.

bende eksikte kendileri...

taze nane aldım yine

kekikte ve rokada ve maydonoz ve tere ve çanakkale domatesi ve minik havuç ve mor lahana ve kıvırcık ve kereviz ve armut vee yeşil elma vee günkurusu veee sanırım mutfağa bakmalıyım. kopya sayılmaz bu. sadece unuttum.

neyse

zaten ters bir gün daha bitti

bacağıma tablo düştü.

tuz buz oldu

tamam nazar bozar da...

eee eve kadar kanadı

yolda karşınızdan dizi kanayan bir kız gelse ne yaparsınız?

yok benim kanım bozuk

hala kanıyor.

neyse

okulun ilk günü

öğrenciler nasılda heyecanlı.

bugün okula gelen babalardan biri oğluyla vedalaştı

sonra da hüngür hüngür ağladı

ama nasıl...

ilgimi dağıtmasam ben de ağlayacaktım ya neyse

adamcağız kıpkırmızı gözlerle hala oğlunu izlerken uzaktan

bir daha görmemecesine bakıyordu

öyle ki akşam almaya geldiğinde şaşırdım...

biz bu bakışımızı kaybettik

yok.

bir daha görmemecesine.

adamın gerçek sesini duymadm

hani yakazanın hikayesinde anlattığı gerçek sesi

ama an için duyumsadım

sonra sağır olmayı seçtim.

daha az gerçekli.

oysa ben yorgun bir savaşçı kadar eğlenceliydim...

araya girme yakaza!

bla bla blaaa...

"hüseyin diye bir eleman vardı.. ama nasıl anlatıyım size..
öyle naif efendiden bir çocuk.. sakince konuşan...
kelimeleri ağzından bal olup çıkan bir eleman işte..
masaya kapaklanmış ağlıyor.. arada yine çığlıklar çıkıyor
ağzından.. ama nasıl içden çıkan bir ses.. barışla birbirimize baktık..
nasıl olur lan bu ses bu adamdan nasıl çıkar diye...
.
ama çıkıyor işte..
.
neyseee.. o gün hüseyine bir telefon geliyor birinden..
bu bizim ki efendim diyor.. karşıda ki denyoda aniden
baban öldü gel diyor.. ve onunla birlikte bizim hüseyin de
kendinden geçiyor..
.
işte böyle...
.
insanın gerçek sesi bu..
.
hüseyin'in gerçek sesi buymuş arkadaşlarım...
allah kimseye kendi sesini göstermesin mi diyeyim..
ne diyeyim ki bilmiyorum...
.

blaa blaa blaa....

böyle işte...

-----------------------------------------

ve kırdı

cam ayakkabısını prenses...

hem de prensin kafasında:)

eyleme sevgiler.

siyah zeytinli ekmeğin tadı

2008-08-29T22:40:00.001+03:00

bugün yazmak istemiyorum

sadece göstermek niyetim.

sade siyah zeytinli ekmeğin tadını.

afiyet olsun.

mutlu beyin.

2008-08-27T12:08:00.007+03:00

gözümü ben bürümüştü uzunca bir zaman...
-
o kadar ki aşka aşık ben
ne aşkı anımsadım,
ne aşığı.
şimdi gözümdeki benlerden kurtulma gayreti içinde gülümsüyorum
başlarım kardeşim kahpeliğine ya da yalanına...
tek çarem bu hayatsa şerefe...

sana da:)
-
böyle yazmakla kağıttan arkadaş olur mu?
kağıttan çok güzel kayık olur;
çok yüzdürdüm evimizin arkasında ki derede.
malum karadeniz evimin önüdeki deniz.
-
pek keyifli bir beynim var bugünlerde..
gerçi genelim sıkıcı bir depresif ama
yazımı yazarken ki halim daha bir baskın olma gayretinde sanki..
şimdi
kağıt olmaktan kurtarıyorum halimi,
her zaman sade,ılık,ve koyu bir nescafe.
hep aynı seramik yeşili bardakta.bir kısmı toprak,yere yakın olan..
her gece 2 bardak...
mesela bu gece,kendimden kurtuluşumu kutluyorum,
gözümü ben bürümüştü uzunca bir zaman...
-
dünyanın bensiz dönebildiğini anlamam 3 yaşından sonra 28'e tekabul etti...
bundandır
mutlu bir beynim var bu gece...
uyku biraz uzakta.
ve martılar çıldırmış olmalı ki
dün gece rüyama giren bir martının ricası üzerine kırmızı oje sürdüm:)
sevmem.
di.
sevdim ellerimi.
-
-
bir ara çengelköy çikolata-kahveye gitmek lazım.
kahve kaplı

içi erimiş

muhteşem çikolata topundan yemek lazım.

erken gitmeli ama...belki bu çılgın martılar gece basabilir orayı

sonra da hepsini yerler:)
-
daha az kağıdım artık:)
-

yazılmış yazının ruh halini kıymetli kılmak için hepsi.

çikolata-kahveyle kırmızı elma.istanbul.

yol için.

2008-08-24T23:18:00.005+03:00

cebinde ucu yırtık biletliler bilir

bazı yollar vardır
varış için değil yol almak için çıkılır o yola
her insanoğlunun başlangıcı gibi..
yol üstünde kesilmiş biletler vardır
ve hayali gişeler...
çıplak yollarda devam eden sıcağın buhru içinde
bastığın yerde kalmamak için hep hızlı
hep ileri...
yoldaki büyük virajları farketmeden.
bitmeyecek gibi devam eden otobüs yolculuklarında
hayatın ipleri uyuklayan şöförde mi
yerinde rahatsız devam eden biz de mi

evime hüzün kaçtı.

2008-08-22T00:10:00.004+03:00

evime hüzün kaçtı bu gece.
bu gece kolumdaki saat esir mi ne
sarılamadıklarım
sizler için kapatıcam gözlerimi
önüne gelir belki
ettikleriniz.
kokunuzu keşke alabilseymişim içime
nefessiz yaşardım geridekileri
ne varsa daha kıymetli.
üşüme emi.
minik ellim.
üşüme sırma saçlım.
üşüme süt kokulum.
üşüme kıskananım.
----

özledim hepinizi.
evimi.

fındık kurdu.

2008-08-15T01:41:00.004+03:00

Aradan yüzyıllar geçmişçesine garip bir zaman geçmişti ki kız herşeye şaşıyordu. nasıl olurdu da elindeki sigarasıyla girerdi odaya. oysa kardeşi vardı...
şimdi tıpkı bir yabancıya bakar gibi; her yüzyılda yaptığı gibi bakıyordu ona. her yıl en az bir kere baktığı gibi.
nasıl da alışkındı etrafındakiler.
kimse garipsemiyordu.
oysa yasaktı, olamazdı kızın dünyasında böyle şeyler. hemen dışlar atardı hayatından.
bundan mı yalnızdı...
hani şikayetçi olduğu yalnızlık bundan mıydı.
o zaman yalnız kalmalıydı...
zira biliyordu bu bakışını unutmak ve rahat uyuyabilmek için yine gitmeliydi.
uzağa.
yine tek başına ve yorucu bir yolculuğa çıkmalıydı, yüzyıllar süren.
geride alışkın küçük kardeşleri olsa da.
bencilliğin ettikleri mi?
yaşamanın gereği mi diye diye....

o neden alışmamıştı peki

hep böyle bakmıştı

böyle baktığı içinde hep yolculuk yapmak zorunda kalmıştı

ama hep geride bıraktıklarının kabullenmiş bakışlarından incinerek

mutlu gibiydiler.

fındıktan çıkan kurdu, öldürmüyordu henüz küçük kardeşi..ama daha büyük olanı artık öldürüyordu.

kaçmakla iyi mi etmişti?

uzak, yaşamak için gerekli miydi

kalırsa o da öldürür müydü fındıktan çıkan kurtları

belki de fındıktan çıkan kurtları öldürmeliydi

çünkü fındıktan çıkan kurtları herkes öldürür!

twigh

2008-08-12T23:00:00.001+03:00

yaşamanın aslolan amacını çözmüş yegane arkadaşımız...

saygılar.

3. metoçayevi hayatı belgele fotoğraf yarışması.

2008-08-03T00:45:00.002+03:00

memleketimde 3. insan turum.
yaşanırlığım.
3. tatil sonum.

kütük olmak.

2008-07-29T17:05:00.005+03:00

"the lake house" sonunda gün ağarmıştı.
imkansızlaştığı zamanlarda sıkışanların hikayesi..
pek ironik oldu...

tüm inançlarımı sorguladığım zamanda
bu defada balkona bir güvercin kondu.
ayaklarından hala sarmaşık olmuş ipler,
yumak yumak parmaklar
ve kapandığında alkış tutulabilecek perde gözler...

Güvercin'i okudum en son.
güvercinle kendine ettikleri insanın.

buna misal çıktım evden sessizce.
evden sessiz çıkma zorunluluğu ne de güzelmiş.
derken oyun başladı.

denize gittim.
herşey eskiden olduğu gibi...
beni anlayana, anlatmaya...
anlatamadım.

eskiden geriye kalan tekşey dalgaların beni olduğum yerden alışını beklemek oldu.
sadece denizle olmak ve beklemek.
geldiğindeyse kaçmak.
-bu hikaye ne kadar da tanıdık.-

aslında olması gereken bu değildi.
geldiğinde suya teslim olup ıslanmayı sevmek sonra ağlamak ağlamak ve rahatlamak gerekirdi.
bu masal hep böyleydi. gerekirdi.
bendim...bunlar.

oysa şimdi suyun yüzeyinde ıslanmadan, batmadan, hissetmeden yüzen
aptal bir kütük gibiyim.
TUTUNANLARI TAŞIYAN.

yaşadıklarım bana yaşamayı mı unutturdu?
yoladki sekseklerim,
utandıran kahkahalarım,
çocuk dedikleri heyecanlarım,
histerik ağlaşmalarım.

erdem dedikleri
kütük olmakmıymış?

şimdi elimde rüyalarım..
bilinçli hayallere bile yer yok.

29.07.2008
05:50
sahil yolu.

veda.

2008-07-24T02:19:00.005+03:00

yazacak kaldı mı
onca gidenden sonra.
oysa hastalıkta ölümde insan için.
hayvanlar ölmezmiş gibi.
ölürler de bilmezlermiş...
biz bilirmiyiz

biz canımızdan olanı
koparıp atabilirmiyiz
bilerek.

yapa-ede-bile-bilirmiyiz.

yine başladı.
sonbahar.
dökülenler hep sevdiğimiz sararmış yapraklar olsa...

amcam gitti.
sirozmuş.
söylememiş kimseye.
bize.
büyük amcam da sirozdu.
söylemiş miydi bilmem ama
çok çekmişti der bilenler.
bildiği için mi
bize bildirmedi
yoksa
bilmeden edeceklerimizi görecek kadar metanetli miydi amcam.
henüz değildi
ama sırası.
diğerlerinin de.
rıhtımda çay içecektik
bir yıldır plan yapıyorum.
tatildeyim.
şimdi gidelim.
ya da haftaya...
kesin haftasonu
sorun çıkmazsa...
sırası değildi.
kimsenin değildi.

evveeeettt...kim gelmişş! kim gelmiş... hooop!

seni özleyeceğim.
özleyeceğiz.

gidiş yolunda.

2008-07-08T01:52:00.004+03:00

her zamanki gibi acaba gidiş
yolundan not alır mıyımı düşünürken
gidiş yolu yine önem kazanır...
.
ama hiçbir zaman gidiş yolundan
not verilmez verilmiş gibi yapılır...

yakaza

gidiş yolundan not verilir mi yakaza

gidiş yoludur aslolan
sonuç bitiştir çoğunda
gidiş yolunda
ararsın kopyanı
dersleri gidiş yolunda seversin
oysa dersarasıdır en güzeli.

gidiş yolunda
aklına düşer öğretmenin dudak şekli
sesinin ahengi
tam o sırada tahtanın üzerinde ki leke rahatsız eder seni
birden aklına gelir
silgi nerde.
bir de derse çalışıp gelen hatun daha bir güzeldir sanki.

ya da gözlüklü oğlan

hayatının erkeği.

ahh be gülüm
gidiş yolunda değil mi trafik daha bir güzel
vardığın yerden çok
varışın güzel.

gidişin tadını çıkarınız
müessemiz dönüşe kapalıdır.

masalımsı.

2008-07-03T02:48:00.015+03:00

bir masal var dilimde ama kimseye özel

fantastik olamamış,

ham erik tadında.

dilimdeki masalın karakterleri;

beyaz çılgın bir martı,

bir delikanlımsı,

bir kadınımsı...

masalda kadınımsının yüzü yokmuş-masal bu ya-

ama artık bu yüzsüzlük almış başını gitmiş..

bizim yüzsüz, yüzsüzlüğünden biçara uykusundan bile olmuş, derdini martılara anlatmış, martılar bile çıldırmış...

bir gece deli bir martı balkonuna bir mektup bırakmış. kadınımsı, o gece eline geçen isimsiz mektupla aydınlanan yüzünün sevdasına

yeni bir yola girmiş..

yol ki

yok

bir kırmızı deniz feneri yalnızca.

bambaşka bir krallıkta

hep mutlu ama bunu bilmeyen,

gülümseyip farkına varamayan,

çirkin mi çirkin bir kral yaşarmış.

masalda bu ya delikanlımsı kral ülkesinin saadeti karşılığında"yüzsüzlüğü" seçmiş.

yüzsüz olabilmek için rüyalarından olmuş ve bir daha hiç uyumamış.

***

masalda kadınımsıya gelen mektubun asıl yüzü yalnızca bir ışıkmış;

başka yüzü aydınlatan.

kadınımsı "neliğini" bilmek için aydınlanan yüze bir deli martı göndermiş.

martı evden çıkmış, uçmuş uçmuşş...

yüzsüzlüğü seçen delikanlımsı kralın balkonuna,

kadınımsının "neliğini" bulabilmesi için bir renk bırakmış.

delikanlımsı rengin adını bilirse

kadınımsı kadınlığını bilecekmiş...

belki de yüzünü...

uykusuz günlerden birinde
deli bir martı çığlığıyla bir mektup gelmiş.
mektupla bir yüz.
delikanlımsı kral,

martıya şaşırmış.

-oysa mevsim baharmış-

silkinmiş delikanlımsı kral, yüzyıllık yalnızlığını silkmiş;

deli martının taş binalar arasındaki acı çığlığından yerinden kalkmış.

-mektupla gelen yüze-

bir yüze aşık olmuş...
yüz ki
.
bin renk

yüzyıllar sonra..çekmece krallığından izin almış...

kadınımsının duru su sesinin rengine mukabil,

büyükyelkenli bir tekneye binmiş... az gitmiş uz gitmiş...

masallar diyarına gelmiş.

bir bakmış;

masalların mekanı,

masallar diyarını sular basmış.

hemde yılan balıklı...

meğer bizim kadınımsı yılanlar arasında sarmaş dolaş dolanır dururmuş...

-su saydam renkli-

kadınımsının duru sesi,

elinde delikanlımsı kralın "neliği..."

su soğukmuş kime ne, nasıl da tatlı şimdi.. derken

binalar arasında yaşattığı deli bir martı gelmiş...

"suya düşen yılana sarılır"

delikanlımsı kral anlamış.

büyünün anlamını...

suya girse yılan balığı..

kadınımsının ona seslenen kalbini susturup.

martının kanadında,

masallar diyarının seyrine dalan berduşlar mekanına varmış...

büyülü ağacın altında

ölüme panzehir zehri içip

yarı ölüp yarı yaşar

yakaza haldeyken;

66 yaşındaki yaşlı büyücü belirivermiş

etrafına bak, demiş;

"berduşların hepsi yakaza..

bu hayatta

ya yılan balığısın ya yakaza."

***

masalın sonunda

delikanlımsı kral delikanlı olmuş berduşlar mekanında.

bir yanı taş binalar arasındaki çekmece krallığına

selam götürmüş elinde altın tepsiyle.

kadınımsı,

kadın olmuş sarıldığı her yılanla.

bir yanı martının sırtında;

yüzünü bulmak için;

dolanırken masallar diyarını bilenlerde..

****

masaldan anladık ki;

yeşil ferahlıkmış,
mor romantizm
kırmızı daha özel...
beyaz sadelik.
ne çok rengi var masalın.
gökkuşağının altından geçerken asılı kalmış insan
gördüğü ağaçların bin türlü yeşili...
gökyüzünün maviyle beyaz arası geçişi
kiremitlerin kırmızısı..
binaların taş renkleri...
yolların gri rengi
demir parmaklıkların pası..
uçan martının deniz rengi.
yahu ne çok renk var demşi çıldırmış..
ne çok renk.

asılı kalmaktan martı olup kurtulmuş... ve hayat en yağmurlu günde gülümsemiş insana...
gür ve tok sesiyle.

masal bitti.

yakaza.

*yakaza: uyur uyanık hal

berduşlar mekanı: ortaköy sahil

hmms...

2008-06-27T02:12:00.006+03:00

ıslak saçlarla, aptal ve uzun boşluk bakıntılarıyla dolu

gereksizliği yaşatan

güzel tatil
hoşgeldin.

***

maçta yediğimiz gol için bizim oyunculardan biri;

"biz yere adam düşünce gol olacağını bilsek bile atmayız. adamla ilgileniriz. Almanlar fena yaptı"demişmiş....

yavrum kuzum biz Türküz ne diyebilirim ki.

Anadolu hepimizin bağrına işlemiş...

canım benm hem de öyle bir oyundan sonra

o kadar adamla

o oyunu oyna..

HELAL OLSUN!

***

geçen gece kafe-rest. açmayı düşünen deli bir arkadaşımı "özel" mekanlarıma götürdüm.

maksat muhabbet:)

tanıyanlar bilir;

çengelköy-çınaraltından başlar,

çikolata kahve(hmm canım çikolatalı türk kahvesi çekti) ...

koşuyolu biber..

taksim Limonlu bahçe (bahaneci manyak:))

Ara cafe...

son zamanlarımı gittiğim heryerde içtiğim

çay&limonata&biralardan ötürü günümü

wc'de geçirsem de,

yeni işimin cafe danışmanlığı olmasına karar verdim:)

bir ilk belki de ama

ilkler güzeldir:))

mekanın adı: sebarata:) ya da özelimse olacak:))

renkler turkuaz, kahve ve azıcık kırmızı...

ahşap ve seramik..

bahçeli ferah bir mekan...

bahçeden asma sallanan bir masa:)
gizemli mükemmel ışıklandırma...

mekan kuzguncuk:)

ne güzell:))

***

çok mu reklam koktu ne:))

bir motor alıcam.

bir de gramofon..

bir de....:)

geçmiş.

2008-06-19T15:26:00.009+03:00

bugün-

az evvel-

biraz önce balkonda oturmuş çalışırken-

balkonda oturmuş düşüncenin oluşumuyla ilgili düşünürken-

balkonda oturmuş düşüncenin oluşumu isimli makaleye saf saf bakarken-

bugün- az evvel-

düşünce bana olmanın ne olduğunu anımsattığında-

olmamanın ne olduğunu

fark ettim.

saat 17:02 civarı

hiçbir şey

hiç kimseye

zarar veremez.

hiçbir kaza kimseyi öldüremez.

kişileri öldüren

onları en çok sevenlerdir.

***

'98; zenit'imle evimizin arkasından geçen derenin kenarındaki kaynaksuyunun yanında kardeşimi çektiğim kareler... artık kaynak suyu yok ve artık bende sanata aşık değilim-?-

***

Oysa ölü bir serçe kadar kırılgan ve sevgiye muhtaç şu an yüzün...

bana mı

ben mi

oysa demir maske var yüzümde

hava sıcak ve demir erir

ama hala hazirandayız.

bilinmez yabancı

keşke sana kim olduğunu sorabilecek kadar

OLSAYDIM.

****

bana kalbim kadar beyaz bir sayfa açtığım içinteşekkür ederim.

hep iyi bir kız olucam:)

düşünmek.

2008-06-18T01:18:00.004+03:00

eğitime
öğretmeye
bilgiye
ve kendime inancım kalmadı derken,
tutmuş düşünmeyi düşünüyorum.
oysa kredi kartımın günü geçti.

öğretenlik zor.
bilmezken.

yaklaşık 13 gündür zamanı 2 ay kadar öne alınan tezimi yetiştirme uğruna uyumuyorum.
oratalama 3 saat diyebiliriz. Bu sayfayı açmadan hemen evvel "içindekiler" bitti. tabii son hail değildir...
tezim düşünme becerilerini geliştiren bir felsefe programının adaptasyonu.
hani adapte ettik ya....
uygula-ya-ca-ğız!
ben deneysel çalışmamı en ideal koşullarda (8hafta 10 ders) zor tamamladım. her an kafamıza taş düşmesinden korkaaaa korkaa.
belki yakında düşer.
öğrenciler düşününmemeli.
biz düşünmemeliyiz.
ben düşünmeyi öğretemem.
ben düşünemem.
ne güzelmiş Sokratımızın yaptığı.
ne hükümet var düşünecek
ne borç harç
adam tutmuş düşünmeyi düşünmüş.
şimdi gelde sor bakalım
NEDEN!
NEDEN KARDEŞİM!
sanırım yazı yeteneğimi yitiriyorum....
blaablaablaaa....budur.

herhalde.

2008-06-13T02:46:00.000+03:00

burcu..burcu.....
seni alıp,
çekip çoğaltıp duvarıma süs yaparım kızım!
dememişmiydim?
yaptım :))

2008-06-03T16:01:00.003+03:00

cümle kurma kabiliyetimi kaybetmişim. ehliyetsizdir.

duyrula!

...tezde son 20 gün.

yanlış pencere.

2008-05-24T03:35:00.009+03:00

herşeye muhalif devam eden göz kırpışlarıma,farkettim.bensiz varolabilmiş. memleket benle de batabilmiş....

peki ya o zaman sarımsaklasakta mı saklasak! var mı itirazı olan?
kendine dönük gözlüklere alışan beyin, kırılınca çerçeve,

ne de çirkinmişim.

oysa dünya benim içindi etraftaki ışıklar...

ben düşündüğümde anlamlı ışıkların yaşantıları.

oysaben hep iyi olmalıydım.oysahayat iyiyi sevmezdi.ki zoraki iyi gülsüz diken....

*elimde kırmızı şarap. dudaklarımda çatlaklar belirdi kırmızıyla.

*saçım gözüm yüzüm bilinmez.

---------------galatasaray şampiyon oldu.dolu.old---------------

ahh şarapahh mey...

söylenmeyenler söylenmemeli.

uyumalı belki. rüyaların riyasızlığında ha gündüz ha gece, arada kalan şizofren bir ömür. sadece son aynı. bir de uçma kabiliyeti. uyudum da. sinirlendim kanatlarıma. kalktım kestim, kırdım, kaz tüyü yastıklarımı atıp, melek kanatlı yaptım. kırmızı koltuğumun üzerine renkli mavi bıraktım. camlara yöneldi elim ve toz bezim. şarabın rengini gri yaptım. yere eğildim eskiden kalma çimleri biçtim, zamanında biten otlar kim basarsa bassın yeniden kurumuş, çayır çimen sapa dönmüş ne de olsa. duşa girdim yıkadım hücreler arası kireçlerimi, koslayla içimi açtım. yoruldum yattım uyudum. kabiliyetsiz ben. uçanlardan dilendim azıcık kanat. bana yastığınla uyu dediler.

*rüzgar gülüm, dönmüyor artık.

oysa benhuzura dönmek için çıktım yola. 360....

evimdeydim..

ailemle.

2 gün önce.

hiçbirşey beni beklemiyor.

çoğalmam lazım.
yetemiyorum hayata.

*ölüme çare bulur mu kelimeler?

olur mu peki?

o zaman sarmısakla gitmeli bir sonraki ziyarete.

sarmısak mı sarımsak mı? sarmısaklasak mı?

içim acıyor yine ama bu yazınlar kimseye özel.

*oysa ki yanlış açılan pencereler buradan mı daha doğru? ama kimse artık deli değil*

otistik'im.

2008-05-19T01:17:00.005+03:00

tüm gün yürüdüm.
adımlarımın hepsi birbirinin aynı idi.
arada bir önüme çıkan yağmur birikinleri bile ritmimi bozmadı.
suyun, çamurun azametinden korkmadım.
farkettim ki
hayata duruşumda. ne suya ne çamura...
dik kafalı edepsiz bir bakış buluta,
bi buluta.
yere değmeden.
tüm gün çalıştım
tüm sözlerim aynı idi.
arada karşıma çıkan renkli kareleri bile yeni objektifime saklamayı yeğledim.
oysa başımı her başka yöne çevirdiğim de
önceki yoktu beynimde.
benim kafam hep aynı.
yürüyüşüm hep aynı ritimde
aynı sözle.
aynı tepkisizliğim tüm gün
ellerimi dağlamışlar gibi
ahmakların içinde
aynılıklarımla
anlamsızlıklarımla
duygudurumtıkanıklıklarımıyaşadıklarımyoksa
engüçlümüyümben!
bir ben miyim akıllı
yoksa geride hiç mi kalan yok kafamda demelerim boşuna mı?

kendi aklımı aklama adına.

akıl öylesi kendine has ki,

aslına dair olmayana mı ahmak demede

ahmaklığından mı saklanmakta bilemedim.

ya ben mi ahmak olsam

çocuklar daha mutlu uyur evlerinde.

****

"gazoz şişelerinden çok bir yangına yakışır çamlıca"
edebi puşt'u bir arkadaşım-varmış...-
(arkadaşından yadigar.)
özel bir yazından alıntı sözlerim. çamlıca'nın kuru kozalaklarına ses; ne güzeldir yangın sesi...

yangınla devam edicem, unutmamama...

"teşekkürederim yer yarılsın derler ya..."

2008-05-13T23:21:00.005+03:00

dedi beklemeli mesajında.

uzun süre yoktu.

kararları ardında durabilmek için

gözünü kulağını kapamıştı telefonuyla birlikte.

ulaşılamaz...

sözler ağızlardan çıktı

torba değildi ya hani

büzen de yoktu-ulaşılamaz-

semayı dolandı.

...geldi.

kapıyı tıklattı usulca...

sonra tokmağı kavradı

bir kez vurdu ağırca

sonra susmadı.

susmadı.

ne gece

ne gündüz.

taktaktaktaktaktaktaktaktaktaktaktaktaaaaaaaak.

sonra yer yarılsın diye dua etti

gülen gözleri.

benim kararım diyen dili

nasıl diye aklını yedi.

benim kararım

şimdi yer yarılsın!

**********

"teşekkürederim yer yarılsın derler ya..." son sözü. şimdi kararının ceremesi, kimi öykülerde kahramanlık, kiminde saflık sahanlık.... karar veremeyenlerin toplumunda herkez birbirinin gözü içine bakarken, yanından geçene selam vermeye korkup, evinin havasını demirli parmaklıklarda alırken elinde kumandası; kendi kararını alanları alkışlasın susmayan diller.

anneme çikolata

2008-05-12T02:05:00.003+03:00

mis kokulu

masal çikolatacı

hayal kokulu dükkanında

15 yaşında

derse geç kalmışım gibi:)

süreyya'dan bana...

2008-05-08T01:41:00.007+03:00

bugün çok değerli olduğuma karar verdim.

değerim... bir küçük kardeşm var benden de kıymetli, ötesi yalan... en kıymetlisi benim hayatın.

öyle ki yazılan tüm şiirler beni anlatır aslında aşıklara

ve tüm şarkılar ben kokar insanlara....

sizin şarkılarınız kim kokar ki?

bakmayın bana kaş altından sırıtırcasına, benim ki ukalalık değil,

cesaret diyorlar bu zamanda...

bak cemal'e nasılda anlatmış

daha beni tanımazken bu dünyada.

***

Yaşadım,

Tanrım,

Yarım ve uluorta,

Bir dahaki hayatta,

Varsa öyle bir hayat,

Şiir yazar mıydım,

Bilmiyorum.

Ama kadınlar,

Tanrım,

Öyle sevdim ki onları,

Gelecek sefer

Dünyaya

Kadın olarak gelirsem,

Eşcinsel olurum.

***

cemal süreyya..

"kırmızı yasağı"

2008-05-04T14:08:00.006+03:00

zamanın birinde kadınlara kırmızı yasaklanmış
sokağa çıkamaz
konuşmaz olmuşlar
kırmızı omaksızın
ne de olsa kırmızı yemek kadar gerekli
su kadar zaruriymiş.
gel zaman git zaman
kargaların en zeki hayvanlar olduğunu öğrenmişler
içlerinden biri kargalara danışalım demiş kadınların.
kargalar heyetinin yaşadığı ulu ağaca gitmişler
"eyy... insana benzer ama insanı bilen yaratık
eyy.. yüce kargalar siz hep vardınız,
biz buralara nasıl geldik, nasıl oldu da yasak oldu bize kırmızı?"sormuşlar
kargalar heyetinin başkanı;
"kendi inançlarınıza kendiniz sahip çıkamayıp başınıza bekçi dikerseniz, bekçi korkusundan kırmızıyıda yasaklar, gökkuşağınıda..." demiş.
kadınlar sormuş;
"peki ey yüce kargalar, söyleyin bize şimdi ne yapmalıyız diye"
kargalar heyeti zaman istemiş...

gel zaman git zaman kadınların sabrı bitmiş,

gitmişler ulu kargalara..

"son kararınız nedir kargalar çok zaman geçti, çocuklarımız büyüdü,

biz serpildik, yeşerdik, bağlandık, bağnazlık...

kargalar...

medeti başkasından ummanın bedeli bazen,

yerden alınan ceviz çatlağının nedeni kadar aşikar.

devam edecek... hep.

model: znp_

ertesi gün.

2008-05-03T02:56:00.004+03:00

ertesi gün;
çorabım kaçtı.
ertesi gün;
bunalım nedeniyle saçımı
boyattım, sokağa çıkmıyorum- işe gidiyorm tabi:(-
ertesi gün;
cep
telefonumu kendininkiyle karıştıran arkadaşım cebine attı,
tez hocama gittim
ve arayamadım ve görüşemedim ve delirdim ve tabi hocam da..
uzak uzak
şehirden gelen arkadaşım da...
hasta oldum.
yarın, kurşun
döktürücem!

******
ertesi günlerdeki felsefi soruşturmalarım:

konu: Güç ve zevk
güç nedir?
Gücün farklı çeşitleri var mıdır?
Diğer insan ve varlıkları kontrol etmeksizin güce sahip olunabilinir mi?
Güç zevk verir mi?
Ne tür zevkler?
Güçlü insanlar tarafından kolayca sahip olunabilecek zevkler var mıdır?
Güçlü İnsanlar için elde
etmesi zor zevkler var mıdır?
Refah güç müdür?
İnsan refaha sahip
olmadan güçlü olabilir mi?

yazdım bi yere; tüüü!

2008-04-29T01:54:00.007+03:00

itiraf ediyorum ki,
şaşırmadım.
yine de olayların en somut haliyle gerginim.

1.insanlar neden bilerek ve isteyerek ve çaba harcayarak- ki en çok burasını merak ediyorum- bir başkasına zarar verebilir?
2. nasıl bir hastalıktır ki bu; ehem öhööm; üzüm üzüme baka baka kararırken, aynı cemiet, camia, kurum, meclis, topluluk, mesai-bu olmadı açık verdim- içerisinde hiç mi kararmadın be insanoğlu!
3. şimdi ben sana lanet etsem, senin çocuğun, çocuğunun babası, çocuğunu annesi, çocuğunun sıra arkadaşı bu lanetten etkilenirse diye hiç mi korkmadın? - ama ben etmem çünkü sömestrlarımı cehennem korkusuyla dolduran hocamız bize lanet etmeyin 7 kat dolaşır başınıza düşer demişti, ama eşşek derim.-
4. şimdi BAŞIN GÖĞE ERDİ Mİ? diycem ama bu hakikaten meşakkatli bir soru.. demiyorum. sırf 3 madde olmasın kalmasın diye benimki.

bugün olanlar..
1.yüzümde yara çıktı, eczaneci-yok eczacı, neyse ne- dedi ki stress kaynaklı bir oluşum efem... dıdıdıd...
2.sabah lavaboya giderken kafamı kapıya vurdum-lakin nasıl becerdin demeyin, zor-
3. önceki gün hava sıcaklığı nedeniyle donan kıçımı sağlama almak amacıyla SIKI giyindim ve -ayıp ama biz bayanlarda terliyoruz- terledim ama kokmadım:)
4. çorabım kaçar diye yedek aldım yolda durup, kaçmadı!
5. yukarıda ki ilk 4 maddeyi yazmama neden olanlar oldu.
6. seminerde sesim kısıldı.
7. kütüphanede pc.nin şarjı bitti- ve bittiğinde oranın kapanmasına 3 saat daha vardı-
8. ayakkabı ayağımı vurdu -ve yarın yine topuklu giymeliyim, topuksuz şık olamıyorum, napim!- 9. eve geldim, misafir doluydu.
10. hepsi mutluydu.
11. kaçamak kaçamak odama kapanıp, uzun uzun çalışmaya çalışıp son olarak blog okumalarımı yaparken beni mutlu eden bir tane buldum ve yorum yazdım ama garip bişey yapmış- email vs. 300 karakter!- gönderemedim.
12. saat 02:08 uykum yok! bugün bitmeyecek....

"gönderemediğim yazı içimde kalmasın diye size anlamsız olsa da;

ot pücür hayatlar içinde, kim kime dumduma derken yüzümüze yapıştırılan/yapıştırdığımız onca mask elbet bir çizik atacaktır dudak kenarı veya alın bölgesine... bazen merak ediyorum da acaba ben tazefasulyeyi gerçekten sevmiyor muyum!
ve izninizle sırf arada şu kaplumbağaları yemlemek için sizi listeme ekliyorum.
isteyemedim...

yukarıdaki sıralamayı bozamadım ama 3'e tekabul ediyor bu;
sabah kafama diktiğim sütünde son kullanma tarihi geçmişti ve ben o geçen sütten bir koli almıştım. yani geride kalan 17 tane minik ve renkli ve çok sevdiğim ve çok eğlenceli sabah şekerim sütlerimi çöpe attım:(
hepsini!

ve telefonum dün gece 12'de çaldı, önceki yıl bakılan fala göre önemli tarih diye!
ben beyaz bir at bekliyordum!
----------------------------------------------------------------------------------
ders : felsefe
yöntem: sokratik konuşma
-bugünkü çalışmalarımdan alıntılar;-

Isınma soruları_ tanıdığınız kahraman var mı? o kişiler ne yapmışlardır?
1. Kahraman olmak için cesur olmak gerekir mi?
2. Korkak bir kahraman var mıdır?
3. Cesur olmadan kahraman olabilir misiniz?
4. Cesur bir hareket yapmadan kahraman olabilir misiniz?
5. Eğer cesaretli bir şey yaparsanız bu sizi cesur bir insan mı yapar?
6. Birini cesur insan yapan nedir?

henüz başlangıç.

iki arada keanu ve Bring Me Constantine

2008-04-27T04:42:00.001+03:00

zoraki oturtulduğum pc aşında izlediklerim
yaşıma kadar kfamı kurcalayan hayat sorguma
görsellik kattı, hemde en hoş görselim olan;
Keanu Reeves yine başrolde.
-bir de hatun var ama ben pek göremedim:)))-
eyvallah.

benim hislerimin tamamına yakına türkçeden ibaret olduğu için
anlatabileceklerim yalnızca benim dilimde.
oysa onlar kimbilir ne evrensel bir boyutla hazırlamış-ing.-
ve tabii keanu-aramızda:)- bana verdiği her mimikle anlattı aslında tüm hikayeyi.
evrensel dilde.-aşk:))-
neyse...

sürekli yaşanan gidip gelmeleri
zamansızlıklarımla yaşadığım aptal muhakemeyi
hayatın nidası dediğimde
garipseyen bakışlar altında
ağaçlara dokunma isteğime gem vurmadan
belki şizofrenik bir bünye içerisinde
bipolardan mı
benden mi bilemeden yaşadığım
yaşamımı,
içine edenleri
cavanar yok derken çocukluğunu reddedenleri,
70inde ışık açık uyuyanları
gelen geçen her günle yüzüme kazınan ömrümü
ömrümün izlerini
ömürlerin izlerini
yaprakları savururken keyifle
aralarındaki kimselerin-?- anılardan kaçışımı
başka evlerdeki başka ışıkların kimleri aydınlattığı empatisini
öbür dünyayı..
cehennem korkusuyla geçen sömestrlarımı
ettiğim duaları
kaybettiklerimi
dedemi, kardeşimi, dayımı, annaneminannesi arkadaşımı,
onlarla yapmadığım empatiyi
rüyalarımda içi boşalmış kuruyucu ejderhamı
korkularımı
korktuklarımı
çaktırmadıklarımı
kaçak aşklarımı
aşksızlıklarımı
lanetimi
nefretsizliğimi
sanırım artık izlediklerim etkisini yitirmeye başladı ve benim maniğim geldi.
sanırım btti.
i ile.

oyun.

2008-04-22T22:21:00.000+03:00

hayatımın irili ufaklı figuranları
heyyy...
başrolde yek olmak sancılı ağrı.

bıraktığım bir nefesti..

2008-04-22T01:18:00.003+03:00

içim nasılda kırık,
bencillliğinin zavallı duruşuna,
ben seni güçlü omuz bellmişken
hayallerimi elimden almaya ne hakın var ki.
çocuk jelibonlarımın renklerini alaade tüketirken
sordum mu sana benim rengim hangisi
tadım nasıl bildin mi?
anlamsız cümleler kurdutma bana.
sende biliyorsun aradığım sen değilsin
yalnızca gölgende dinlence benimki
bırak dinleneyim.
bırakta zamana bıraktığım hallerimi zaman şekillendirsin...
sen sadece sev beni.
başka zaruriyet istemem.
git.
***
ana bıraktığım bir nefesti..

rüya.

2008-04-17T00:24:00.003+03:00

uçurumdan düşer gibi fırladım yataktan..

boşluktaki ayağım korkaktı yeniden basmaya.

herşeye yeniden başlamak lazım yine, gene...

emekle, düş, kalk...

yürü...............

BİR SABAH!

2008-04-17T00:24:00.001+03:00

SABAH OLDU VE TÜM SESLER UYANDI YENİ GÜNE...
BEN HALA DÜNDE KALAN YARIN UMUDUMU YATAĞIMIN ALTINA TIKIŞTIRIYORUM OYSA Kİ...
GÜN IŞIĞIDAN KORUYUNUZ!

taraliramiralaylom...

2008-04-08T00:46:00.004+03:00

müzik... "ruhun gıdası"...

demet akalın -"mucize" ezginin günlüğü "eksik birşey"

ikisi arasında gıda tanımlamasının bir tutulması besin zehirlenmesine kadar varır sonunda. müzik estetik olmasıyla göreceyle ve hitap ettiği durumlarla sanat olduğu kadar, hissedilenlerin evrensel ifadelerle yordanabilir olması ile de bilimdir.

müziği kutsal yapan da budur belki, kimbilir...(yani belki müzik bilimciler-böyle bir tanımlama var mı bilmiyorum ama- bilir)

****

tabi devam edicek ama önce "eksik birşey" çok daha belirgin, onu arıyorum...

"bez bebek"

2008-04-01T01:29:00.009+03:00

uykusuz ve endişeli bir gece dahanın ardından,

gecikmiş olmakla kahvaltısız koşmanın verdiği mide spazmlarıyla birlikte, ahh.. keşke duşu akşam alıp, gece kirlenseymişim, saçımı yine hep kısaltıp, ömrümü uzatsaymışım, keşke maillerde yabancı bir sesi aramasaymışım boşunalarlaların arasında. kulağına gelen "eksen" sesiyle koşmanın hazzına varan, eline tutuşturulan gaste'yi veren kadının toprak duruşunu hayretle izlerken masmavi ve inatla hemen yanındayken virajı alan minibüse atlayıp işe yetişen... nedenlerini sorgulamayı,neden burasıları bir yana koyuverip,

koridorlarında çok bilir halde elini kolunu sallaya sallaya,
beğenildiğinin farkında olmanın verdiği hazla, belki alışık olamadığı topuklu ayakkabıdan, belki sürekli oturduğu bilgisayar masasının verdiği rahatsızlıkla
aşırı dik duran sırtı ve geniş gösterme telaşında olduğu omuzlarıyla; genizden gelen eski türk filmi kıvamındaki sesini telaşla tüketirken, gözlerinin merakından, ankakuşundan göz orospusuna varan sıfatlarıyla;

hep yarım..
hep eksik... hep yorgun ama hep gülen... gülen haliyle gün boyu çalışıp, çalıştıkların kazandırmadıklarını hayal ederek, hayallerinin ücretini mesaiyle öderken, her maaşında, ekdersinde bankanın kestikleriyle, ona buna verdikleriyle vicdan rahatlatan... her günün sonu sonsuz bir koşturmaca ve her gün belki rol kapmaya, belki dil öğrenmeye belki gezmeye, belkii bitmeyen tezinee...
ama hep memnun yarım kalmış bir dolu hayatlardan
ama her biri soğuk bir başınayken...
mağrurluğunu borçlu, dokunmadan, istemeden olgunlaştırdığı delikanlıların ardından bakarken anne gibi... aşkın şiirini gülünü esaret sayan...

esirken üşüyen,
üşüdüğünde ısıtıcının yanında

kedi -kadar minik- kıvrılan,
korkak, masum, adi ve yalnız...
27 yıl sonra elde kalan.
ne dersek diyelim,

ben olmanın vergisi "olması gereken"

ben olmayı aşka değişmek... sırada bu var beynimi pişiricek.

hiçbiyerde...

2008-03-17T00:06:00.003+02:00

zamansız yaşadık
ve zamansızlığı bir eve hapsettik
hiçbir yerin yokuşlu yolundan gelirken
camdan sızan renkli ekran
ve sarı sıcak bir ışık beklerdi beni kapı eşiğimde.
korkak ve emin, erkek ve çocuk kapıyı aralardı
buyurla...
gizli pencerem.
dinlendiğim zamansızlığım.
kimsesizliğim.bencilliğim.
ışık söndü.
geride evime giderken beni durduran bi koku kaldı kapı aralığında sıkışmış.
bilmediğim ben.
içimden fırladı koptu,
düştü hiçliğe...
******
eski bir dosta ithaf...

e-go-lge

2008-03-16T04:58:00.005+02:00

gecenin bende ki sesi mahmuzsuz çizmemin takırtısı.
sokak lambalarının yarattığı uzayıp kısalan benimle
gün boyu büyüyüp küçülen ben...
yanımda yüzsüz bir yan.

en dürüst halimde
yine yalnızlığı seçmek niyetim...
senin sözlerin şimdi kifayesiz.

ve yalnızım sonunda.
ardına bakmadan gidebilirsin.
gönlün rahat...
bana birkaç tropik söz yollarsın olur biter.

Kadın.

2008-03-11T00:56:00.005+02:00

kadınlık halleri kadınca haller kadının bedhahtlığı kadın kadın kadın budu kadın eli kadın beli kadınlık kadınımyalık kadıncalık kadınlık kadınca

kadına dair acıların paylaşıldığı bu zamanda -8 mart- kadının tercihlerine bakıp ta "ammaan yazıkk!" demeyiniz.

ahh... kadınlarım... saçı balyajlı, dudağı rujlu, attığı her adımda kimliğini sorgulayan kadın! eşitlendiğinde nötrlenecek ömür kiminkine?

kadınlığım... kabul etmediğim bakışım, duruşum...

kadın, güç!

KADIN GÜNÜ 10D1 FOTOĞRAF SERGİSİNDEN...

bahar şarkıları.

2008-03-10T00:48:00.004+02:00

ne yangınlar ve kül edecek,
ne savaşlar var paramparça...
nice ayrılıklar var daha pervazda..
ağrılara gebe karın.
etrafımda uçuşan karakargalara inadımdan ölüme yok derken,
insan...
insanoğlu...
ne zavallısın tabiatın kucağında.
insan...
kuşlar bi baharda söylemez şarkılarını,
leşini yerken seni bilmez
bahar şarkıları___
***
koşuyolu-orman

1yıl3ay -2yıl10ay..sigaradan sonra.

2008-03-06T02:38:00.006+02:00

yanan tüm sigaraların ellerimde söndüğü halinihayal ettim hayalimde.yanık et kokusunu içime doldurdum derin nefeslerle alelacele.sonra..çıktım hayalden kapıyı çarçarak.
1yıl 3 ay önce.
...
1 yıl 3 ay önce
hayata bakarken başka bir pencereden,
kalp atışlarımı arındırdım
hızına mahsup. ...şimdilerde
kapı ardımdan açılmış taa...geride kalanlar koşuşmuşlarmış...kokusu bana gelmesin de...
.
..
artık bana ne!
ben kapımı çarptım tam üstüne.ben yandım kimse yakamadan.şimdi arda kalan kendini bilmezler mibana gelicek.kalsın.

...
denizi var suyu bol mavi.
altın ışıklı şimdilerde...
en umut
en dostane.
en yalnızın yanını doldurur şimdilerde.
deniz altın şimdilerde...
***
manavdan aldığım 12gr.lık şevke selam olsun.
1 kg. oldu şimdi:))

sigarayı bırakalı geçmiş zaman oldu. zordu yaverden ıraklık, akabinde hastalık, akabinde aşk sandığım:)) dr.um nasıldır şimdi bilmem ama benim mide yine fenaa:))
yine de sağolsunlar bakalım...

***********
zaman su misali bu kuraklıkta... eski bir yazıyı-temmuz 2007- okudum aldım getirdim gene buralara, şimdilerde içim boş ta:) hep boşa hep boşa. aradan 2yıl 10 ay geçti... dumanı bana zarar ziyan sigaram yerine iki duble rakım aldı... muhabbetin tadına dumansız varıp, sonunda kafam dumanlı gözüm yaşlı dudakların gülmekten seğirtmiş kalkıyorum şimdilerde... sonrasında... sonrasında Allah kerim...
sevenlerim birbirarttı ben bırakınca hesapkitabı... aradan geçen zamanda büyüdüm... çok insan oldum. kaba da oldum, hatun da...
aradan geçen zamanda-2yıl 10 ay- kokum ben oldu.
artık benimi biliyorum kalabalığın arasından...
hayırlı olsuuuunn..
****************çok zaman sonra ki devir işlemlerinden*************

lehim izi.

2008-03-03T23:57:00.005+02:00

tanımadığım dünyalara dala çıka

hep parçalanmış bedenlerden benler yap..

her birinin eksiğini gediğini tıka,

kapa!

ne de çok birikmiş elimdeki

lehim izleri...

severim lehimlemeyi.

yarım kalanları bir yap seni bölsünler....

orospu.

2008-03-03T01:05:00.002+02:00

ruhu orospu olmayagörsün insanın,
betbaht eder etrafındanki masumları.
alacaklı!
verecekli!

hep bir ticaret hayat!

kimliksizlilik.

2008-02-29T02:19:00.000+02:00

kendi olmaktan korkan insanların yazıklığını yaşıyorum damarlarımda,
ben de ben değilim,
bende korkuyorum.
benden korkuyorum.
kurgulanmış hikayelerde yaşayan ve yazık ki zeki olan insanları farkındalıklarının zavallıklıkları içimi yaktı.
sarılmak istedim ana kokusu olmadan neye yararsa artık.
bir bebek masumluğunda ki gözlerin kaçışan insanlığı arasında ben nerdeyim acaba?
acaba kim kim.....
ahh sanırım artık beynim dönüyor
artık şarap içimdeki neyi konuşturdu bağırta bağırta...
ey ney..
ney ağlarım seninle
senn sesin duymak istemediğim zoraki susturduğum iç sesim.
sürekli bağırmalar bundan..
kim olursan ol!
birduble sonrasında yokm!

18 şubat-dışarda kar var.fıstıkağacı buz pateni...bu kafayla.

SANA NE!

2008-02-29T01:54:00.000+02:00

YÜZSÜZYAŞANIRBAZENBAZENYÜZSÜZOLAN BUHAYATADEĞİLDİR.YOKEŞİYOKBENZERİYOKYÜZÜ VENEKADARUZAKSAOKADARTATLIVEOKADAR YAKICIİÇİMDE..KALAN...SANKİKOLUM.SABAHLARI KONUŞTUĞUM..AĞRIYANBİLEĞİM...AĞRISIDABENİM, İŞİDE...YAŞADIĞIMSAÇMAYAZIMSAÇMA. HAYATIMLynch'TENALINTI.KOLUMLAKONUŞUR
GÖZÜMEKIZARIMKENDİMİANLAMAM
SENİDİNLEMEMYABANCI
HEPYABANCI.SANANE!

evim.

2008-02-12T00:21:00.000+02:00

tüm yaşadıklarım kapıma dayandı
aşınmış yol üstümden düşe kalka geçip
ağır oymalı tokmağı kavradı
bir deli haykırışım.
bir kırıklık cama taş attı,
kırdı
gözleri dağlanmış gençlik
kararttı güneşimi.
bugün ağırım yine...
bugün yine ağrılı beynim...
yaşayamadıklarımı yaşıyorum sırasıyla...
her anıyla...
her anıya!