noktasal ışık ölçümü 18.01.2009

içteki çoşkuyu kazıyan
midenin üstünde göğüs kafesi arasındaki baloncukları söndüren, nefessiz bırakan
elimizden çok yüreğimizin dokunduğu insanlar,
aynı sıcaklığı hissedebilselerdi...
balonların renk cümbüşüne hayran kalıp,
sırf hayranlıktan izin verirlerdi belki mucizelerin yanar dönerliğine...
hem insan yanılmıyor da
yüreğiyle dokunduğunda.
"yüreğinin götürdüğü yere git"
çok satılanlarda harcanmasaydı, güneş altında solmasaydı plajlarda
belki bu kadar gücendirmezdi beni
avuç içi kadar kırmızı kanlı bir parça etten bahsetmek.

şimdi sıcacık evimdeyken istediğim
tül perdenin ardındaki kapıların açılıp
içime nefes aldırması yalnız.
dışarıda fırtınaya benzer serin bir rüzgar.
tüm serinlik sesleri içimden geçse de
sele tutulmuş kuru çağlayan, yıkıp geçse bir başına enkaz yaratsa...

"içimdeki deniz'i" izledim..
- malumdur o zaman bu bedbahtlığın yegan sebebi:) -
filmin kaptanı
"bir babayı evladının ölmesinden çok, ölümü gerçekten istemesidir" demişti ...
baba değilim, asla da olamayacağım malum.
-bu inadımla anne olmam da zor ya neyse.-
anlamak kolay olsa gerek yine de.
"canınızın; insanlığın yegane ortaklığını terk edecek kadar mutsuz oluşu."
bu sürekli ölüm döşeğinde olup,
son nefesi verememek kadardır ancak!

düşünürken bile nefes aldıramayacak kadardır.

...
şimdi baktığımda kendime
filmdeki yatalak adamdan tek farkımın hareket özgürlüğüm olduğunu biliyorum.
bu özgürlük elimde meydanlara çıktığımda
kapana sıkışmış bir fare gibi aynı dört köşeden dönüyorsam,
orta parmağımı dilediğimde kullanamıyorsam,
elimde kalan sadece koşmak.
abartıp bazen yüzmek, hatta zıplamak ...
...
önceki hafta -sevmediğim halde-
bayan olmanın verdiği garip duygularla
indirimler ve bunalım arasında sıkışıp
gittiğim alış-veriş merkezinin girişindeki güvenlik görevlisi
radyasyon yüklü kapısız çerçeveden geçmeden hemen evvel
"hep gül olur mu" dedi, gülümseyerek.
o anda farkettim, yüzüme yapışan sakin gülümsemeyi.
işten kalmıştır dedim ama
birden sevdim onu.
artık bir karakteri vardı aptal gülüşün.
vardı ki farkedildi
benden bağımsız.
vardı ki tüm mesaisinin yorgunluğu üzerindeki bir insanı da beraberinde gülümsetti.
....
birden gün içindeki %18'lik gri yok oldu.
(bilenler bilir. bilmeyenler linklere bakabilir:) )
günü yaşamayı seçtiğim
anımı pozlandırdığım noktanın öneminide bir fotoğrafı bilen anlar.
bir de yazılarımı çoktur okuyup,
anlamsız karmaşadan birşeyler anlama yeteneğine sahip ulu insanlar...

http://www.sakaryacevreorman.gov.tr/seminer/Fotograf-3.pdf
http://www.ifsak.org/

12EKİM2008Miladında TeşeKKüR

yeni yaş neler getirir?

neler götürür?

yeni yaşı neden kutlarız

ve bosna maçını aldık:)insanı yoran,

verdiklerinden sonra almayı beklemediği halde

almak için çabaladığını ellerini boş gördüğünde hissettikleridir.

yıllar yıllar önce,

çocukluk sonrası dönemlerimden brinde

yine bu günde

geçen zamanlarının bir çoğunun boşuna geçtiğini hissettirecek kadar yoğun deneyimlerim olmuştu. -hiç hoş değildi-

sonrasında vermeme ve almama arasındaki denklemi çözmek için

gözlemlere başladım.

çok zaman geçti

öyle ki yaş 35li şiiri 30a yaklaşma tedirginliğini barındıran sınır zamanlara geldik...

-şaka desem gibi-

denklem hala havada ama

başlarım denklemine

hayat matematiktir diyenlere...

(biliyorum dostum matematiktir n'olur bana nutuk çekme! )

hayat sadece nefes almaktır.

nefesini paylaşabilmektir.

tir.

artık benim bir kitabım var:)

yakazam sen çok yaşa emi:))

o bakan deli gözler benim biricikim eylemim:)
ve artık dağılmış bitap ben...

hayatımın erkeki, sağlam çelik gibi yüreği, baarsağı, gövdesiyle:) Hey Charles, diye konuşmaya başladığım adamım:)

bizimkiler...
ve ben mutluyum:)

iyi ki hepiniz doğdunuz:))

ve tabi bende...

milad ihtiyacı.

milat diyelim mi bugüne?
neyin miladı?
bilmem.
hayatımda milada ihtiyacım var diye her şey.

diyelim mi?

çalışan güzelle çalışan çirkin diyaloğu

hayata yeni başlangıçlar için
geride kalanı
2.el fiyatına verip
eskisinden kıymetlisini mi alıyoruz
soytarılardan.
peki ya üstüne ne veriyoruz
yeni hayat bedeli.
kimdir ki eski hayatı kötü eden
yenisini etmemeye cismi mi var*
...
çirkin olmak tercih değil
güzel olmak gibi.
seni
sen
yapan ne,
çirkin.
"çirkinliğin önüne geçmek için çok çalışmalı"
dedi biri.
peki bilir misin
"güzelliğin önüne geçmek için ne kadar çalışıldığını..."
neyse ne.
dinlencesiz haftasonlarına:)

**fotoğraflarıda gelicek.
şimdi çalışmalı...
*çalıştım bitti.gitti.
uzman oldum. akıllı olun.

ayağının bastığı yer.

olmak istediğin mi
olduğun mu
olduğuna mı çalışmalı

-
hayatın getirdiği
olmak istediğini olmaya mı
hayatını reddederek
off dostlarım
ne zor sorulardır bunlar
beynimi zonklatan
bi süre sonra varlığını unutturup beni aptala çeviren
hani şimdi çocukluk denen
hayallerimi
hayal bırakınca hep kafamda
ilerde
çocukluktu geldi geçti mi olacak.
var mı bu bilmeceyi çözen
iki ucu boklu değnek derler yaa
taa o.
-
başka şey yazamıyorum
-
bilinmeyenlerin verdiği gerginliğin üstüne yürüyüşümü
ya da ermiş edasıyla dolanmamı
ya da yeni fotoğrafları
yeni kurs planlarımı
tüm bir hafta boyunca
burası yerine daha önce yazdığım diğer hayati konularımı ardımda bırakarak,
peki
içim uyumuş sinyal verdi.
bende saat 01:12 itibarıyla bırakıyorum.
-
günün sorusu olarak
hayat
hayal mi
gerçek mi
-

biri dedi ki,

İNSANLARI ANLAYABİLİRİZ BU BİR ERDEMDİR AMA HER ANLADIĞIMIZ İNSANA HAK VEREMEYİZ.

*bu arada ayk modelim sevgili balerinimiz Pelinimize çok teşekkürler... bu karelerden daha çok var bu kız saatlerce böyle kalabiliyor. Ankara balerin okulu eğitmeni:)

masalımsı.

bir masal var dilimde ama kimseye özel

fantastik olamamış,

ham erik tadında.

dilimdeki masalın karakterleri;

beyaz çılgın bir martı,

bir delikanlımsı,

bir kadınımsı...

masalda kadınımsının yüzü yokmuş-masal bu ya-

ama artık bu yüzsüzlük almış başını gitmiş..

bizim yüzsüz, yüzsüzlüğünden biçara uykusundan bile olmuş, derdini martılara anlatmış, martılar bile çıldırmış...

bir gece deli bir martı balkonuna bir mektup bırakmış. kadınımsı, o gece eline geçen isimsiz mektupla aydınlanan yüzünün sevdasına

yeni bir yola girmiş..

yol ki

.

yok

bir kırmızı deniz feneri yalnızca.

bambaşka bir krallıkta

hep mutlu ama bunu bilmeyen,

gülümseyip farkına varamayan,

çirkin mi çirkin bir kral yaşarmış.

masalda bu ya delikanlımsı kral ülkesinin saadeti karşılığında"yüzsüzlüğü" seçmiş.

yüzsüz olabilmek için rüyalarından olmuş ve bir daha hiç uyumamış.

***

masalda kadınımsıya gelen mektubun asıl yüzü yalnızca bir ışıkmış;

başka yüzü aydınlatan.

kadınımsı "neliğini" bilmek için aydınlanan yüze bir deli martı göndermiş.

martı evden çıkmış, uçmuş uçmuşş...

yüzsüzlüğü seçen delikanlımsı kralın balkonuna,

kadınımsının "neliğini" bulabilmesi için bir renk bırakmış.

delikanlımsı rengin adını bilirse

kadınımsı kadınlığını bilecekmiş...

belki de yüzünü...

uykusuz günlerden birinde
deli bir martı çığlığıyla bir mektup gelmiş.
mektupla bir yüz.
delikanlımsı kral,

martıya şaşırmış.

-oysa mevsim baharmış-

silkinmiş delikanlımsı kral, yüzyıllık yalnızlığını silkmiş;

deli martının taş binalar arasındaki acı çığlığından yerinden kalkmış.

-mektupla gelen yüze-

bir yüze aşık olmuş...
yüz ki
.
bin renk

yüzyıllar sonra..çekmece krallığından izin almış...

kadınımsının duru su sesinin rengine mukabil,

büyükyelkenli bir tekneye binmiş... az gitmiş uz gitmiş...

masallar diyarına gelmiş.

bir bakmış;

masalların mekanı,

masallar diyarını sular basmış.

hemde yılan balıklı...

meğer bizim kadınımsı yılanlar arasında sarmaş dolaş dolanır dururmuş...

-su saydam renkli-

kadınımsının duru sesi,

elinde delikanlımsı kralın "neliği..."

su soğukmuş kime ne, nasıl da tatlı şimdi.. derken

binalar arasında yaşattığı deli bir martı gelmiş...

"suya düşen yılana sarılır"

delikanlımsı kral anlamış.

büyünün anlamını...

suya girse yılan balığı..

kadınımsının ona seslenen kalbini susturup.

martının kanadında,

masallar diyarının seyrine dalan berduşlar mekanına varmış...

büyülü ağacın altında

ölüme panzehir zehri içip

yarı ölüp yarı yaşar

yakaza haldeyken;

66 yaşındaki yaşlı büyücü belirivermiş

etrafına bak, demiş;

"berduşların hepsi yakaza..

bu hayatta

ya yılan balığısın ya yakaza."

***

masalın sonunda

delikanlımsı kral delikanlı olmuş berduşlar mekanında.

bir yanı taş binalar arasındaki çekmece krallığına

selam götürmüş elinde altın tepsiyle.

kadınımsı,

kadın olmuş sarıldığı her yılanla.

bir yanı martının sırtında;

yüzünü bulmak için;

dolanırken masallar diyarını bilenlerde..

****

masaldan anladık ki;

yeşil ferahlıkmış,
mor romantizm
kırmızı daha özel...
beyaz sadelik.
ne çok rengi var masalın.
gökkuşağının altından geçerken asılı kalmış insan
gördüğü ağaçların bin türlü yeşili...
gökyüzünün maviyle beyaz arası geçişi
kiremitlerin kırmızısı..
binaların taş renkleri...
yolların gri rengi
demir parmaklıkların pası..
uçan martının deniz rengi.
yahu ne çok renk var demşi çıldırmış..
ne çok renk.

asılı kalmaktan martı olup kurtulmuş... ve hayat en yağmurlu günde gülümsemiş insana...
gür ve tok sesiyle.

masal bitti.

yakaza.

*yakaza: uyur uyanık hal

berduşlar mekanı: ortaköy sahil